Η άλλη όψη…
Νυν υπέρ πάντων η εξουσία
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ας δούμε κατάματα την πραγματικότητα: Κανένα πολιτικό κόμμα από την δεκαετία του 80 δεν θέλησε να κυβερνήσει την Ελλάδα. Από το 1981 και μετά, με την κατάληψη της εξουσίας ο μόνιμη και βασική επιδίωξη ήταν η διατήρηση του κόμματος σε αυτήν και όχι ένα σχέδιο που θα οδηγούσε την χώρα σε αυτά που της αξίζουν: Ένα σύγχρονο κράτος, με πολίτες που θα απολαμβάνουν τον πλούτο που αναμφίβολα έχουμε.
Το πάθος για κράτημα στην εξουσία δημιούργησε το εξευτελιστικό για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια κομματικό κράτος. Ήταν δε τέτοια η έκτασή του που από μια άδεια περιπτέρου ή πρακτορείου ΠΡΟΠΟ μέχρι την διοίκηση ενός γυμναστηρίου σε μια ξεχασμένη κωμόπολη, έβαζαν, βάζουν (και θα βάζουν;) μόνο κομματικούς.
Το ίδιο πάθος δημιούργησε ΟΜΟΙΑ κόμματα: Πράσινο ΠΑΣΟΚ, μπλε ΠΑΣΟΚ, ροζ ΠΑΣΟΚ. Και στις τρεις περιπτώσεις τα αντίστοιχα κόμματα δεν είχαν κανένα σχέδιο, έκαναν μόνο προσλήψεις ημετέρων, καταλήστευαν τους πόρους της χώρας κ.ο.κ.
Γνωστά όλα αυτά σε όλους. Γνωστά και τετριμμένα. Μάλιστα τα έχουν εντρυφήσει και οι Ευρωπάιοι γι αυτό και έχουν πάρει στα χέρια τους το… ταμείο της χώρας, ΟΛΗ την περιουσία της, ενώ έμμεσα νομοθετούν κι όλας, αξιώνοντας συγκεριμένα μέτρα σχεδόν για τα πάντα. Επιπλέον δίνουν δανεικά με το σταγονόμετρο και μόνο όταν η όποια ελληνική κυβέρνηση εφαρμόζει αυτά που υπογράφει.
Να σας γράψω γιατί το κάνουν; Όχι για να μας πάρουν τα φιλέτα, τα πετρέλαια και άλλα συνομωτικά (τι τους εμποδίζει;) αλλά για να καλύψουν το ΕΛΛΕΙΜΜΑ διακυβέρνησης της χώρας. Η Ελλάδα – θα το γράφω συνεχεια – είναι ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΜΗ γιατί το κόμμα που βρίσκεται κάθε φορά στην εξουσία πασχίζει να παραμείνει σε αυτήν. Αυτοί που είναι στην εξουσία κάθε φορά, δεν νοιάζονται για τις ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ αυτής της εμμονικής τους σχέσης με την εξουσία.
Το παραπάνω σκεπτικό εξηγεί γιατί σήμερα οι κυβερνώντες υπονομεύουν την επένδυση στις Σκουριές, ψάχνουν για δάση στο Ελληνικό ( θα κάνουν αυτοψία λέει!), μόνο φορολογούν, γενικώς δεν έχουν ιδέα τι να κάνουν.
Θεωρούν ότι αυτά ικανοποιούν το κομματικό τους ακροατήριο και αυτό τους αρκεί. Τώρα για την ουσία της υπόθεσης ξέρουν και δεν πολυσκοτίζονται: Κάποια στιγμή θα επέμβουν οι Ευρωπαίο και θα τους επιβάλλουν τη λύση.
