Η άλλη όψη…
Μια “νίκη” και παντού ήττες για τον Ερντογάν
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ας μην κρυβόμαστε. Ο Ερντογάν χάνει παντού εκτός από το εσωτερικό της χώρας του, όπου ενεργοποιώντας τον εθνικισμό παραμένει χωρίς πολιτικό αντίπαλο. Στην πραγματικότητα αυτός είναι και ο μοναδικός λόγος που λεονταρίζει. Να κυριαρχεί στην χώρα του. Και το μόνο που έχει κερδίσει είναι να χαιρετούν οι Τούρκοι πολίτες στρατιωτικά…
Διαχρονικά η Τουρκία (και φυσικά και ο Ερντογάν) πάντοτε κινείται εκ του ασφαλούς. Πέρα από τις λεκτικές προκλήσεις που κάποιες φορές δεν έχουν όρια, στην πράξη η Τουρκία είναι σε μόνιμη αυτοσυγκράτηση και ποτέ δεν ρισκάρει.
Δείτε την εισβολή στη Συρία. Γίνεται με τους Τούρκους στρατιώτες θεατές, αφού ο Ερντογάν έχει εκπαιδεύσει μισθοφόρους να πολεμούν γι΄ αυτόν. Η αποτυχία του είναι τραγική. Μετά από τόσες μέρες έχει προχωρήσει μόλις 8 χιλιόμετρα, με ωφελημένο τον Άσαντ που επέστρεψε στις περιοχές της Συρίας που τις κατείχαν Κούρδοι σαν σωτήρας τους. Αυτός ελέγχει το Κομπάνι και άλλες πόλεις, όχι ο Ερντογάν.
Στην Κύπρο υποτίθεται ότι θα κάνει γεώτρηση, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να βγάλει ένα γαλόνι πετρελαίου, αφού η Κύπρος πρόλαβε να κλείσει συμφωνίες με κολοσσούς και μπορεί να κατοχυρώσει τα δικαιώματα της στα διεθνή Δικαστήρια με μεγάλες αποζημιώσεις.
Οι Τουρκοκύπριοι επίσης μισούν τον Ερντογάν γιατί υπονομεύει κάθε λύση (δεν τους ρωτά άλλωστε), εμποδίζοντας τους να ζήσουν σαν Ευρωπαίοι πολίτες σε μια χώρα όπου οι Ελληνοκύπριοι, ζουν όλο και καλύτερες μέρες (και το βλέπουν).
Οι διεκδικήσεις του στο Αιγαίο επίσης για συνεκμετάλλευση είναι μια φούσκα χωρίς κανένα περιεχόμενο. Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να “κλειδώσει” στρατιωτικά το Αιγαίο σε 10 λεπτά και αν γινόταν ποτέ μια σύγκρουση δεν θα κρατούσε πάνω από 2-3 μέρες με βαριές απώλειες.
Τίποτε δεν έχει κερδίσει ο Ερντογάν από την όξυνση που διασπείρει. Γύρω του έχει πλέον μόνο εχθρούς, διεθνώς θεωρείται απολύτως αναξιόπιστος και το μόνο που του απομένει είναι η κοινωνική συσπείρωση μέσα στη χώρα του, μέσω της οποίας αποκρύπτει την τεράστια αποτυχία του να την εκδημοκρατίσει και να την εκσυγχρονίσει.
Όσο δεν σκοτώνονται Τούρκοι στρατιώτες (γιατί άλλοι πολεμούν…), αυτή η αποδοχή θα συνεχιστεί. Αυτό θα είναι το μόνο του κέρδος Ερντογάν, για όσο κρατήσει.
(Ακόμη και την εκεχειρία ο Ερτογάν την χρειαζόταν περισσότερο από τους Κούρδους…).
