Η άλλη όψη…
“Τάχουν πιάσει” έστω και χωρίς αποδείξεις;
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Στην υπόθεση της Novartis ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί τον εξής συλλογισμό: Εφόσον αυξήθηκαν οι τιμές συγκεκριμένων φαρμάκων ακόμη και σε διπλάσιες τιμές από αυτές στη Γερμανία για παράδειγμα, οι υπουργοί που τις υπέγραψαν “τάχουν πιάσει”. Τι άλλη εξήγηση να υπάρχει; Χρειάζονται και αποδείξεις;
Πρόκειται για έναν ατυχή συλλογισμό που αν τον επεκτείνει κανείς, αφορά όλους τους πολιτικούς:
* Στα νησιά μας όλες οι δομές για τους πρόσφυγες και μετανάστες στήθηκαν χωρίς διαγωνισμούς, δηλαδή με αναθέσεις. Η δικαιολογία ήταν ότι δεν υπήρχε χρόνος, ωστόσο ακόμα και 2-3 χρόνια μετά συνέχισαν να μοιράζουν εκατομμύρια με απευθείας αναθέσεις στους ίδιους. Άρα οι αρμόδιοι υπουργοί “τάχουν πιάσει”.
* Στον δρόμο Πατρών – Πύργου μεθοδεύτηκε το σπάσιμο ενός έργου μόλις 75 χιλιομέτρων σε 8 εργολαβίες για να μετέχει και εργολάβος με μικρότερα πτυχία. Κάθε εργολαβία ήταν μόλις λίγα χιλιόμετρα. Άρα, οι αρμόδιοι υπουργοί “τάχουν πιάσει”. (Παρεμπιπτόντως, το έργο το πήρε ο εργολάβος, δεν ξεκίνησε ποτέ, τα θανατηφόρα συνεχίζονται).
Ας μην συνεχίσω με παραδείγματα. Ο κατάλογος είναι μακρύς και περιλαμβάνει εκατοντάδες περιπτώσεις όπου οι πολιτικοί, μη μπορώντας να νικήσουν το δικό τους τέρας που λέγεται κράτος ακινησίας και γραφειοκρατίας (αυτοί το έφτιαξαν δεκαετίες τώρα), τι έχουμε; Μόνιμη και εκτεταμένη ΚΑΤΑΣΠΑΤΑΛΗΣΗ δημοσίου χρήματος, οπότε εύκολα λες: “Τάχουν πιάσει”.
Υπάρχει βέβαια μια σημαντική διαφορά. Όπως έχω ξαναγράψει, ο νομικός μας πολιτισμός, έχει ξεκαθαρίσει ότι στην φυλακή δεν βάζουμε ποτέ αυτόν που δολοφόνησε. Στην φυλακή βάζουμε αυτόν που ΑΠΕΔΕΙΧΘΗ ότι δολοφόνησε. Συνεπώς, δεν είναι αρκετό στοιχείο η κατασπατάληση δημοσίου χρήματος, έτσι λειτουργεί η χώρα σε όλη την μεταπολίτευση. Αποδείξεις υπάρχουν; Γιατί χωρίς αποδείξεις και ένας φονιάς μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος…
