Η άλλη όψη…
Σχολεία πνευματικού ακρωτηριασμού
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Παρακολουθώντας την ασημαντότητα των πολιτικών μας σε σχέση με την κατάσταση στα Πανεπιστήμια, (που χαρακτηρίζουν άσυλο την μη ύπαρξη… ασύλου εδώ και δεκαετίες), αναρωτιέμαι αν η νέα υπουργός κυρία Νίκη Κεραμέως έχει κάποιο σχέδιο για την ελληνική Παιδεία.
Είναι πλέον πασιφανές ότι τα Ελληνόπουλα προσαρμόζουν την σχολική τους διαδρομή στις εισαγωγικές εξετάσεις, βάζουν τα Φροντιστήρια πάνω από το Σχολείο και πετούν στα σκουπίδια των αχρήστων κάθε άλλο μάθημα.
Έτσι, και μετά από 12 χρόνια στην βασική εκπαίδευση οι μισοί νέοι μας είναι λειτουργικά αναλφάβητοι, δηλαδή δεν μπορούν να κατανοήσουν τα νοήματα ενός κειμένου.
Παράλληλα, δεν μπορούν να δείξουν στο χάρτη τη Γαλλία, δεν έχουν ιδέα τι έχουν πει ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας, έχουν άγρια μεσάνυχτα από λογοτεχνία και ποίηση, στα Σχολεία τους δεν γυμνάζονται και πολλά άλλα.
Όλα αυτά περιορίζουν τις δυνατότητες των παιδιών να γίνουν αργότερα σοβαροί πολίτες με κριτικό πνεύμα, ενώ αλλοιώνεται δραματικά ο πλούτος της ελληνικής γλώσσας, αφού χάνεται η μοναδική δυναμική των λέξεών της, που καταντούν “άγνωστες” και καταλήγουν σε αχρησία.
Συστηματικά ακούω το Υπουργείο Παιδείας να τρέχει να καλύψει κενές θέσεις εκπαιδευτικών σε Σχολεία. Αυτό δεν είναι μια απλή δουλειά των υπαλλήλων του Υπουργείου; Είναι δουλειά της Υπουργού; Δυστυχώς, είναι. Αλλά είναι μόνο αυτή;
Αναρωτιέμαι, λοιπόν… Υπάρχει στα σκαριά κάποιο σχέδιο για την ελληνική Παιδεία που να φροντίζει ώστε το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και η πρώτη τάξη του Λυκείου, να είναι 100% αφοσιωμένες στην παιδεία, αυτή που μαθαίνει στα παιδιά τον νοηματικό ανθρώπινο πλούτο και να μένουν μόνο οι δυο τελευταίες τάξεις του Λυκείου για να προετοιμαστούν για τις εισαγωγικές στα ΑΕΙ;
Έχει αντιληφθεί η κυρία Υπουργός και η νυν κυβέρνηση το χάλι της ελληνικής εκπαίδευσης, την αδιανόητη φτώχεια της και τον πνευματικό ακρωτηριασμό των παιδιών;
