Η άλλη όψη…
Πλήττοντας την ίδια την Αριστερά
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Τα σκληρά μνημονιακά χρόνια δημιούργησαν 60 νέα κόμματα. Δυο από αυτά μπήκαν στη Βουλή (Ποτάμι, Ανεξάρτητοι Έλληνες), ενώ άλλα δύο εντελώς περιθωριακά που υπήρχαν με σχεδόν μηδενικά ποσοστά (Χρυσή Αυγή και Ένωση Κεντρώων), μπήκαν και αυτά στη Βουλή είτε από οργή είτε από καζούρα.
Συνέβησαν κι άλλα πράγματα στα σκληρά μνημονιακά χρόνια. Πρωθυπουργοί πήγαν οριστικά σπίτι τους, (τους διασώζει ο προκλητικός νόμος παρουσίας τους στη Βουλή χωρίς να ψηφίζονται – ντροπή!). Ακόμη τα δυο μεγάλα κόμματα πήραν 17%(ΝΔ) και 13% (ΠΑΣΟΚ).
Επειδή τη ΝΔ “κούρεψε” ο άχρηστος πολιτικά Καμμένος η ΝΔ επέστρεψε αρχικά στο 28% και σήμερα στην εξουσία με 40%, ενώ αντίθετα το ΠΑΣΟΚ επειδή έφυγαν προς ΔΗΜΑΡ και μετά προς ΣΥΡΙΖΑ,χιλιάδες στελέχη του μαθημένα στην εξουσία του κρατισμού, πήγε στο 4% και τώρα στο 8%.
Ας δούμε τώρα τι έχει συμβεί. Όλα τα ευκαιριακά μνημονιακά κόμματα εξαφανίστηκαν, δυο διαλύθηκαν οριστικά. Και τι έχει απομείνει; Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, που πήρε όλο σχεδόν το ΠΑΣΟΚ. Βεβαίως έχασε παταγωδώς την εξουσία αλλά ελλείψει ενός νέου φορέα στην Κεντροδεξιά, (το ΠΑΣΟΚ αυτοκτονεί…), εξακολουθεί να συγκεντρώνει υψηλά ποσοστά.
Πώς μπορεί να κρατήσει τα ποσοστά όμως, όταν αδυνατεί να αφουγκραστεί την κοινωνία και τα μεγάλα εθνικά ζητήματα που έχουν προκύψει; Τα περιφρονεί και τα δυο και εξακολουθεί να πορεύεται με μπούρδες και υπονομεύσεις των πάντων.
Η μόνιμη κριτική μου στον ΣΥΡΙΖΑ έχει να κάνει ακριβώς με αυτό: Πήραν την εξουσία από καραμπόλες, την έχασαν από εμμονές και ανεπάρκεια και τελικά παραμένουν ανίκανοι να διορθωθούν, παρά το σερί από ήττες στις κάλπες. Έχασαν την ιστορική ευκαιρία για την Αριστερά να θριαμβεύσει κυβερνώντας. Η κριτική μου λοιπόν είναι ότι εντελώς αδιόρθωτοι κάνουν τεράστια ζημιά στην ίδια την Αριστερά. Και δεν φαίνεται να τους νοιάζει καθόλου. Και μιλώ πάντα για την ηγετική ομάδα των 200 ανθρώπων όχι για όσους τους πίστεψαν.
