Η άλλη όψη…
Γιατί βουλιάξαμε την πολεμική μας Βιομηχανία;
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Η Τουρκία εδώ και δεκαετίες υποστηρίζει ότι στο μισό Αιγαίο πρέπει να υπάρξει ελληνοτουρκική συνδιαχείριση. Λένε ότι η Ελλάδα έχει απέναντί της νησιά και βραχονησίδες όμως αυτοί έχουν την ακτογραμμή της ηπειρωτικής Μικράς Ασίας και πως δεν μπορεί ένα μικρό νησάκι όπως το Καστελόριζο να έχει μεγαλύτερη ΑΟΖ από την απέναντι τουρκική ακτογραμμή των πολλών χιλιομέτρων.
Η Ελλάδα απαντά ότι το θέμα είναι λυμένο από τους οριστικούς διεθνείς κανόνες και μόνον αυτοί μπορούν να ισχύσουν. Η τούρκικη απάντηση είναι να βγάζουν πολεμικά πλοία στο Αιγαίο για ασκήσεις και αεροπλάνα να πετούν πάνω από βραχονησίδες. Το κάνουν γιατί θεωρούν ότι έχουν υπεροπλία.
Με βάση αυτή την μόνιμη προκλητική τουρκική πρακτική αναρωτιέται κανείς γιατί εμείς καταστρέψαμε την πολεμική μας βιομηχανία. Γιατί τα ναυπηγεία μας δεν κατασκευάζουν πολεμικά σκάφη και σύγχρονα ταχύπλοα. Γιατί δεν κατασκευάζουμε σύγχρονα οχήματα και οπλικά συστήματα, γιατί έχουμε εγκαταλείψει τις Ένοπλες Δυνάμεις μας; Είναι δυνατόν να αξιολογούμε την πολεμική μας βιομηχανία με κριτήρια αγοράς και αν είναι ζημιογόνα να την… κλείνουμε;
Η Ελλάδα του ιδιότυπου καταστροφικού κρατισμού, έχει τις δεύτερες μεγαλύτερες δαπάνες στο ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ (ως ποσοστό του ΑΕΠ), αλλά είναι 75% για μισθοδοσία και το υπόλοιπο λειτουργικά έξοδα! Που είναι το σχέδιο αναδιάρθρωσης, που είναι ο εκσυγχρονισμός των οπλικών συστημάτων, που είναι οι αναβαθμίσεις σε ότι έχουμε, και κυρίως που είναι η πολεμική μας βιομηχανία;
Σύρραξη με την Τουρκία δεν θα υπάρξει αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να οργανώσουμε όσο καλύτερα μπορούμε τις στρατιωτικές μας δυνάμεις. Si vis pacem, para bellum* είπε πρώτος ο Ιούλιος Καίσαρας και αυτό ποτέ δεν άλλαξε.
* (Αν θες ειρήνη ετοιμάσου για πόλεμο).
