Η άλλη όψη…
Μονοήμερη επιδημία… πανώλης στο Μετρό
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου ο παρασιτισμός υπήρξε βασική δραστηριότητα μέσω φυσικά του κομματικού κράτους, δεν θα μπορούσε να είχε διασωθεί και ο Συνδικαλισμός. Δεμένος και αυτός στο κόμμα και καθοδηγούμενος – καπελωμένος από μικρές ομάδες, θριαμβεύει στην αυθαιρεσία και την ανυποληψία. Δείτε τι συνέβη στο “Μετρό” της Αθήνας.
Με βάση τον λειτουργικό σχεδιασμό του Μέσου, αν σε 25 συγκεκριμένες θέσεις δεν υπάρχουν εργαζόμενοι τότε δεν επιτρέπεται καμία μετακίνηση. Αφού λοιπόν προκήρυξαν μέσα στη νύχτα μια 24ωρη απεργία που διέλυσε την καθημερινότητα τη; Αθήνας πόσοι απήργησαν; Ναι το καταλάβατε. Μόνο οι 25 των εν λόγω θέσεων. Και οι υπόλοιποι; Απολαύστε: – Πάνω από 750 “αρρώστησαν” δηλαδή το ένα τρίτο των εργαζομένων! Ούτε όταν η πανώλη θέριζε στον Μεσαίωνα την Ευρώπη, δεν υπήρχε τέτοια αναλογία.
– Περίπου 1400 ήσαν λέει στην εργασία τους. Ποια εργασία τους αφού το μετρό ήταν ακίνητο; Κακεντρεχείς υποστηρίζουν ότι ήσαν για καφέ “κάπου εκεί γύρω”.
Όλοι αυτοί ενώ δεν εργάστηκαν θα πληρωθούν λες και δεν έγινε απεργία. Και δεν θα πληρωθούν από τον αιμοσταγή κεφαλαιοκράτη που τους πίνει το αίμα αλλά από τους φορολογούμενους, δηλαδή από όσους ταλαιπωρήθηκαν στους δρόμους εξ αιτίας τους.
Δείτε τώρα και την αιτία: Ζητήθηκε από την διοίκηση ένας αριθμός εργαζομένων που δούλευε στα εισιτήρια και – κακώς – τους πέρασαν στα γραφεία – να επιστρέψουν μόνο για τις γιορτές στην έκδοση εισιτηρίων όπου η ταλαιπωρία των επιβατών έχει πιάσει κόκκινο. Όχι μόνο αρνήθηκαν αλλά απήργησαν με τον τρόπο που σας περιέγραψα.
Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι η χώρα έχει παραλύσει εδώ και δεκαετίες από τη νοοτροπία του ωχαδερφισμού, την ανευθυνότητα, την έλλειψη αλληλεγγύης και την αδιαφορία για ότι το ηθικό. Σε αυτό,ο σάπιος συνδικαλισμός που είναι μακρύ χέρι των κομμάτων πρωταγωνιστεί.
