Η άλλη όψη…
Αυτή η κρίση θα είναι πολύ χειρότερη για όλους
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Είμαστε στο 2020. Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων δεν έχει ζήσει πόλεμο, ενώ από το 1974 μέχρι και σήμερα η χώρα μας ζει μια παρατεταμένη περίοδο κοινωνικής ειρήνης, μοναδική στην ιστορία των 200 χρόνων της. Κι όμως. Το 2008, ζήσαμε όλοι την κατάρρευση των αγορών.
Η Ελλάδα έχασε το 25% του ΑΕΠ της, χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν, περιουσίες εξανεμίστηκαν, ενώ ΟΛΟΙ είναι ακόμα και σήμερα βαριά χρεωμένοι σε Τράπεζες και Δημόσιο, δηλαδή δια βίου όμηροι.
Χρειάστηκαν 10 ολόκληρα χρόνια για να συνέλθει έστω οριακά η ελληνική κοινωνία αλλά πριν καν προλάβει να εισπράξει την πραγματική ανακούφιση, ζούμε μια δεύτερη καταστροφή. Αυτή της πανδημίας.
Η καταστροφή του κορωνοϊού θα είναι πολύ χειρότερη από αυτήν της πτώσης των αγορών. Σκεφθείτε ότι η Ευρώπη μπορεί να χάσει το 25% του ΑΕΠ της! Είμαστε μπροστά σε μια βιβλική καταστροφή και κανείς δεν γνωρίζει πώς και πότε θα αποκατασταθούν τα ερείπια που θα μας αφήσει.
Θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα. Πέρυσι η Ελλάδα δέχθηκε 34 εκατ. τουρίστες. Πάνω σε αυτή την μεγάλη προσέλευση που αναμενόταν να επεκταθεί, έγιναν μαζικά επενδύσεις δισεκατομμυρίων και δημιουργήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της φετινής σεζόν ο τουριστικός κλάδος έχει σχεδόν μηδενική πληρότητα (άλλωστε είναι και τα σύνορα κλειστά).
Το ερώτημα τώρα: Πιστεύει κανείς ότι αν σε λίγους μήνες ο κορωνοϊός έχει αντιμετωπιστεί, η Ελλάδα θα έχει αυτομάτως 34 εκατ. τουρίστες; Όχι, δεν θα τους έχει. Θα ξεκινήσει από πολύ χαμηλά με χιλιάδες ξενοδοχειακές μονάδες να μην έχουν κίνηση και χιλιάδες εργαζόμενους να είναι στην ανεργία.
Σκεφθείτε τώρα ότι το παράδειγμα του τουρισμού δεν είναι το μοναδικό. ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΛΑΔΟΙ, θα βιώσουν τα αντίστοιχα. Και το ηθικό δίδαγμα είναι ότι η ανθρώπινη κοινωνία δεν υποφέρει μόνο από πολέμους τελικά. Όταν φύγει ο ιός, το μεγάλο ερώτημα θα είναι: Πώς θα λειτουργήσουν οι άνθρωποι στα καθημερινά τους;
