Η άλλη όψη…
Τα μέτρα και η δήθεν ανελευθερία των πολιτών
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Η Ιταλία των 60 εκατομμυρίων κατοίκων έχει σήμερα διπλάσιους νεκρούς από την Κίνα του 1,5 δισεκατομμυρίου κατοίκων. Η αιτία είναι γνωστή. Η Κίνα επέβαλε έναν απόλυτο αποκλεισμό στους ανθρώπους και πλέον δεν έχει καν κρούσματα.
Οι εικόνες αστυνομικών να πιάνουν με… απόχες περαστικούς έκαναν τον γύρο του κόσμου και θεωρήθηκαν απόδειξη του αυταρχισμού της χώρας. Μάλιστα άνοιξε από τότε μια συζήτηση για τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών.
Κάποιοι το πήγαν ακόμα πιο πέρα υποστηρίζοντας ότι και στην Ευρώπη, η Δημοκρατία θα πληγεί επειδή οι κυβερνήσεις επιβάλλουν μέτρα περιορισμού χωρίς να ρωτούν κανέναν.
Όλη αυτή η συζήτηση για τα… ανθρώπινα δικαιώματα εν μέσω πανδημίας και εκατόμβης νεκρών είναι εκτός πραγματικότητας. Η Ευρώπη όφειλε να μιμηθεί απολύτως την Κίνα και να έχει από την πρώτη στιγμή επιβάλλει τα ίδια μέτρα. Σήμερα θα είχε σώσει χιλιάδες ανθρώπους και θα είχε περιορίσει κατά πολύ την τεράστια οικονομική καταστροφή που εξαπλώνεται.
Ωστόσο, έχει ενδιαφέρον να δούμε αυτή την αξίωση “να μην περιορίζονται οι ελευθερίες μας γιατί αυτό απαιτεί η Δημοκρατία”, καθώς και τον φόβο μετά την πανδημία “να μας έχουν απομείνει καθεστώτα ανελευθερίας”.
Πρόκειται για φαιδρότητες. Πραγματικά εξοργίζουν αυτοί οι συλλογισμοί και εξηγούμαι: Σε ολόκληρη την Δύση υπάρχει απόλυτη απαγόρευση του καπνίσματος. Ουδείς τολμά να διαμαρτυρηθεί ισχυριζόμενος ότι επειδή δεν τον αφήνουν να καπνίζει όπου γουστάρει, του περιορίζουν την ελευθερία.
Με τον κορωνοϊό λοιπόν, έχουμε σαφώς κάτι αντίστοιχο: Θέμα υγείας. Πώς και με το κάπνισμα δεν στερούμεθα την ελευθερία αλλά την στερούμεθα με τον κορωνοϊό.
Πάμε τώρα και στην ανευλευθερία που δήθεν θα μας απομείνει μετά την κρίση. Άλλη μια τερατολογία. Το 1918 υπήρξαν 50 εκατομμύρια νεκροί από την ισπανική γρίπη. Είδατε αυτή η φοβερή επιδημία να σταματά τις εξελίξεις στην ανθρώπινη κοινωνία;
Συμπερασματικά πιστεύω α) ότι έπρεπε να ακολουθήσουμε αμέσως την τακτική της Κίνας και β) στην Ευρώπη πολλά θα διορθωθούν προς το καλύτερο. Και στην Ελλάδα, φυσικά, που ήδη το κράτος εμπνέει μεγάλη εμπιστοσύνη, κάτι αδιανόητο πριν λίγο καιρό.
