Η άλλη όψη…
Ένας Έλλην δασάρχης
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Το ξέρετε φαντάζομαι ότι έχουμε ένα κράτος – οπερέτα. Το έφτιαξαν οι πολιτικοί λέγεται και κομματικό – πελατειακό κράτος που έχει την λογική: Εγώ σε βάζω αργόσχολο κάπου, κι εσύ θα με ψηφίζεις. Και επειδή κάποια στιγμή το κράτος “μπούκωσε” (πόσους άλλους να προσλάβουν;) άρχισαν να δημιουργούν υπηρεσίες – φαντάσματα εντελώς αχρείαστες και να τους προσλαμβάνουν, προσθέτοντας γραφειοκρατία.
Έχει ενδιαφέρον να θυμηθούμε γιατί οι πολιτικοί επέβαλαν την μονιμότητα στο Δημόσιο. Γιατί από τον περασμένο αιώνα, όποιος έπαιρνε την εξουσία στη χώρα, ΑΠΕΛΥΕ τους προηγούμενους και προσλάμβανε τους δικούς του.
Βέβαια, παρά την μονιμότητα οι πολιτικοί της δεκάρας βρήκαν τρόπο να βολεύουν τους ημέτερους. Αδρανοποιούν τους προηγούμενους σε θέσεις χωρίς αντικείμενο και βάζουν τους δικούς τους να διοικούν. Τρανό παράδειγμα ο κατ΄ ευφημισμόν δήθεν “Εθνικός Στρατός”. Ο εκάστοτε αρχηγός ΓΕΕΘΑ είναι του κυβερνώντος κόμματος, ο του άλλου κόμματος αποστρατεύεται. Δεν είναι Έλληνας. Τέτοια χάλια.
Αυτό το κράτος – οπερέτα έχει δυο χαρακτηριστικά: α) Το 90% μισεί την θέση που έχει. Γι αυτό και δεν δουλεύει, πάει Σούπερ Μάρκετ (το λένε και “έχει βγει για έλεγχο”), ενώ μια δουλειά πέντε λεπτών γίνεται σε έξι μήνες. β) Όλοι είναι εντελώς ανεύθυνοι. Ό,τι και να γίνει δεν υπάρχει ένοχος.
Επ΄ αυτού ένα παράδειγμα για γέλια και για κλάματα. Ένας δασάρχης επί χρόνια ισχυριζόταν ότι στο Ελληνικό υπάρχει ένα δάσος 37 στρεμμάτων και είχε “κολλήσει” την επένδυση μη υπογράφοντας τα αναγκαία χαρτιά. Σημειωτέον ότι στο μεταξύ το Δημόσιο είχε υπογράψει σύμβαση για ένα έργο 8 δισ. ευρώ και 70.000 θέσεων εργασίας, αλλά ήταν πάλι το Δημόσιο (δασάρχης…) που την σταματούσε.
Ξαφνικά αποφασίστηκε να γίνει αυτοψία (!) να πάνε δηλαδή να δούνε με τα μάτια τους αν όντως υπάρχει δάσος. Πήγαν και αποφάνθηκαν: ΔΕΝ υπάρχει δάσος, το εκεί πράσινο είναι τεχνητό και όχι φυσικό.
Μόνο ένα ερώτημα τώρα: Ο εν λόγω δασάρχης είναι ακόμη στη θέση του;
