Η άλλη όψη…
Στην κοινωνία ασφυξία – Τα χρήματα στα κρατικά συρτάρια
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υπέγραφε το τρίτο μνημόνιο, μετά από την γνωστή… «διαπραγμάτευση» των 17 ωρών, οι δανειστές πολύ σωστά μέτρησαν τις ελληνικές ανάγκες στα 86 δισ. ευρώ. Τα δανεικά αυτά χρήματα ήσαν α) αποπληρωμή δόσεων προς τους ίδιους (περίπου τα μισά), β) Αποπληρωμή όλων των οφειλών προς τον ιδιωτικό τομέα ώστε να διοχετευτεί ρευστό στην ελληνική αγορά και γ) άμεση καταβολή των εκκρεμών συντάξεων.
Δυο και πλέον χρόνια μετά, πλην της πληρωμής των δανειστών που έγινε με δική τους ευθύνη (παρακρατούν τα οφειλόμενα) τίποτε άλλο δεν έχει γίνει. Δείτε:
– Στον ιδιωτικό τομέα δεν πληρώνουν τίποτε. Τα ποσά που χρωστά το κράτος μεγαλώνουν συνεχώς, ενώ έχει υπολογιστεί ότι για κάθε 1 ευρώ που πληρώνει το Δημόσιο, δημιουργεί νέες οφειλές 1,6 ευρώ!
Κορυφαία περίπτωση απλήρωτων ιδιωτών οι εκδότες πανεπιστημιακών συγγραμμάτων. Απλήρωτοι από το 2015, υβρίζονται κιόλας ότι εκβιάζουν (!), επειδή ανήγγειλαν ότι σταματούν τις εκδόσεις μήπως και πληρωθούν.(Στο μεταξύ έχουν φορολογηθεί, έχουν πληρώσει ΦΠΑ, για ποσά που ποτέ δεν εισέπραξαν).
– Περίπου 230.000 κύριες και επικουρικές συντάξεις είναι επί χρόνια στις καλένδες. Από κοντά και 62.000 εφάπαξ. Άνθρωποι που τους βάζουν φόρους, τους ζητούν ΕΝΦΙΑ, κ.λ.π. έχουν βγει στη γύρα για δανεικά, ή έχουν γίνει φορο-οφειλέτες επιβαρυνόμενοι και με τόκους, περιμένοντας τη σύνταξή τους αν και έχουν καταθέσει εδώ και χρόνια όλα τα χαρτιά τους. Ορισμένοι εξ αυτών δεν θα προλάβουν να την πάρουν. Αποδημούν εις Κύριον.
Δεν είναι οι μοναδικές περιπτώσεις φυσικά. Οι της κυβέρνησης φρενάρουν τα πάντα. Το ΕΣΠΑ είναι στα συρτάρια και απορώ πως εμφανίζονται να λένε ότι το απορροφούν. Το πακέτο Γιουνκέρ το κοιτούν, η ποσοτική χαλάρωση Ντράγκι δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, ο ΟΑΕΔ άφησε 300 εκατ. ευρώ ανεκμετάλλευτα μη εκδίδοντας προγράμματα επιδοτήσεων ανέργων.
Θέλετε κι άλλα; Από τα περίπου 7 δισ. ευρώ, που απαίτησαν οι δανειστές να γίνουν δημόσια έργα (για να πέσει χρήμα στην αγορά και να εργαστούν άνθρωποι) με το ζόρι δαπανήθηκε μέχρι σήμερα1,5 δισ. ευρώ. Γιατί; Δεν «πρόλαβαν» να δουν τι έργα θα κάνουν.
Εδώ δεν μιλάμε για το Ελληνικό ή τις Σκουριές. Μιλάμε για χρήματα που υπάρχουν στα ταμείο τους, είναι να διατεθούν για συγκεκριμένους σκοπούς (εξόφληση ιδιωτών, συντάξεις, άνεργοι, θέσεις εργασίας) και αυτοί «δεν προλαβαίνουν»…
