Η άλλη όψη…
Τα αβύθιστα ελληνικά αεροπλανοφόρα
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ο γνωστός δημοσιογράφος Γιώργης Μασσαβέτας, εμβληματικός αρθρογράφος της “Ελευθεροτυπίας” με την στήλη του “Καλημέρα κύριε Πρόεδρε” (απευθυνόταν στον Α. Παπανδρέου) είχε άριστες σχέσεις και συνομιλούσε τακτικά με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Κάποτε τον ρώτησα λοιπόν “τι τρομάζει τον Πρόεδρο” και ο Μασσαβέτας μου απάντησε: “Τρέμει στην ιδέα μιας απόβασης των Τούρκων σε ένα νησί μας”. Πράγματι, 35-40 χρόνια πριν, φαινόταν εύκολη μια ξαφνική απόβαση των Τούρκων σε ένα νησί μας. Είχε προηγηθεί άλλωστε η απόβαση τους στην Κύπρο, στο τέλος επιτυχημένη, αν και έγινε με λάθη, αστοχίες , παραλείψεις (δεν ήξεραν επί ώρες ούτε που να αποβιβαστούν, βύθισαν ένα δικό τους πλοίο κ.α.). Ακόμη οι Τούρκοι είχαν ιδρύσει την Στρατιά του Αιγαίου, ακριβώς απέναντί μας. Με βάση τα παραπάνω, τι έχει αλλάξει και οι Τούρκοι θέτουν διαρκώς και έντονα, θέμα αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών; Απάντηση: Έχουν εξελιχθεί πρωτοφανώς τα οπλικά, πυραυλικά συστήματα. Τα ελληνικά νησιά από αδύναμες περιοχές που φάνταζε εύκολο να καταληφθούν από μια μαζική τουρκική απόβαση, διαθέτουν σήμερα εξελιγμένα οπλικά συστήματα και έχουν μετατραπεί σε αβύθιστα αεροπλανοφόρα που αν δουν μια επιθετική κίνηση θα χτυπήσουν στρατόπεδα, λιμάνια γέφυρες και άλλες, στρατηγικής σημασίας τουρκικές θέσεις. Πριν ένας Τούρκος στρατιώτης πατήσει το πόδι του σε ελληνικό έδαφος, πύραυλοι θα έχουν τσακίσει χιλιόμετρα μακριά τουρκικές μονάδες. Αυτή η νέα εποχή, έχει καταστήσει τα ελληνικά νησιά φόβητρο για την Τουρκία. Από αδύνατη πλευρά έχουν γίνει η ισχυρή πλευρά. Και η Τουρκία που το γνωρίζει, όταν λέει αποστρατιωτικοποίηση δεν εννοεί να φύγουν οι στρατιώτες που κρατούν από ένα ντουφέκι, εννοεί να φύγουν τα πυραυλικά μας συστήματα που από δεκάδες διαφορετικά σημεία έχουν κλειδωμένους στόχους. Φυσικά ποτέ δεν θα φύγουν. Αυτά κρατούν την ειρήνη ανάμεσα στις δυο χώρες, γιατί οι Τούρκοι δεν τολμούν να το τραβήξουν πέρα από τις λεκτικές απειλές.
