Η άλλη όψη…
Η προσέγγιση Παπανδρέου στον ΣΥΡΙΖΑ: Μια εξήγηση
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Μια συνέντευξη Γιώργου Παπανδρέου στο περιοδικό “Πατρινόραμα” έγινε πανελλήνιο θέμα, επειδή ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε για την ανάγκη να αναλάβει τη χώρα μια “προοδευτική κεντροαριστερή κυβέρνηση”.
Η τοποθέτηση Παπανδρέου θεωρήθηκε ως ξεκάθαρο άνοιγμα προς τον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ότι υπάρχει πλέον “μόνιμος δίαυλος επικοινωνίας με τον κ. Τσίπρα”.
Μια ομάδα αναλυτών έκρινε ότι ο κ. Παπανδρέου μιλά εντελώς θεωρητικά χωρίς να εξηγεί πώς μπορεί να γίνει αυτό. Θύμισε μάλιστα πως το μεγαλύτερο μέρος του ΚΙΝΑΛ (και του ΠΑΣΟΚ), θεωρεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι προοδευτικό κόμμα αλλά μια ομάδα οπορτουνιστών, που προσπάθησε να βάλει στη φυλακή το μισό ΠΑΣΟΚ με την στημένη Novartis και που έβλαψε θεσμούς και ιδέες. Άρα, δεν υπάρχει πρακτικά καμία δυνατότητα προσέγγισης.
Μια άλλη ομάδα αναλυτών περιορίστηκε στο γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου έχει “ξεμείνει” στο 1981 όταν εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας σε ηλικία μόλις 29 ετών. Λένε, δηλαδή, ότι αν και πέρασαν 40 χρόνια, πορεύεται ακόμη με τα διλλήματα εκείνης της εποχής. Εμφύλιος, κακιά Δεξιά, αστυνομικό κράτος κ.ο.κ. Δεν έχει καταλάβει ότι διανύουμε στον 21ο αιώνα.
Υπάρχει ωστόσο και μια τρίτη ανάλυση που δεν έχει γραφτεί. Ο Γ. Παπανδρέου στο πίσω μέρος του κεφαλιού του θέλει να ξαναγίνει πρωθυπουργός, γιατί θεωρεί ότι το 2011 άδικα αποκαθηλώθηκε. Στο ΚΙΝΑΛ αυτή η δυνατότητα είναι μηδενική. Ακόμα και αν βάλει υποψηφιότητα για αρχηγός, θα βρεθεί πίσω στην ουρά, στα χαμηλά.
Αντίθετα, σε ένα ευρύτερο σχήμα με τον ΣΥΡΙΖΑ, βλέπει μια ευκαιρία. Στον ΣΥΡΙΖΑ έχει εγκατασταθεί το συστημικό ΠΑΣΟΚ που μπορεί να τον στηρίξει, όταν μετά την επόμενη εκλογική ήττα Τσίπρα θα τεθεί θέμα ηγεσίας. Οπότε, γιατί να μην είναι τότε εκεί;
