Η άλλη όψη…
Δεν αρκεί η φύλαξη στα Πανεπιστήμια
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Στασιμότητα. Αυτή φαίνεται να είναι μια σταθερή θέση μέρους της αντιπολίτευσης που δεν θέλει να αλλάξει τίποτε στα ελληνικά Πανεπιστήμια αλλά και δεν προτείνει τίποτε. Οι ξυλοδαρμοί, η φρικτή βία, οι καταλήψεις χώρων ακόμα και σε Φοιτητικές Εστίες, οι επιθέσεις κατά φοιτητών και καθηγητών, τα στέκια διανομής ναρκωτικών, τίποτε δεν έχει καταγγελθεί ποτέ. Όλα αυτά, είναι μια πολιτική… “έκφραση”, που πρέπει να υπάρχει και να στηρίζεται.
Στην Ελλάδα η δημοκρατία και ο νόμος ισχύουν παντού ,λοιπόν, εκτός από τα ΑΕΙ. Γιατί με το ψευδές επιχείρημα του δήθεν ασύλου και της υποτιθέμενης ελευθερίας της έκφρασης, τα Πανεπιστήμια μας έχουν χάσει το δρόμο τους. Το δε γεγονός ότι πολλοί Έλληνες φοιτητές και καθηγητές διαπρέπουν, δεν έχει καμία σχέση με την παραπάνω χυδαιότητα που όλοι γνωρίζουμε.
Μην απορήσετε όμως αν ούτε και με την φύλαξη των ΑΕΙ, δεν υπάρξουν ριζικές λύσεις. Και δεν θα υπάρξουν διότι παρά τις εκατοντάδες συλλήψεις παραβατικών που καίνε, σπάνε και λεηλατούν, ορίζεται μια τακτική δικάσιμος, που συνήθως τους αθωώνει “λόγω αμφιβολιών” ή τους επιβάλλει ασήμαντες ποινές ώστε αν μπορούν να συνεχίζουν…
Είναι παραλογισμός να συλλαμβάνονται 50 φορές για το ίδιο αδίκημα εκπρόσωποι της βίας και του φανατισμού και να αντιμετωπίζονται την 50η φορά, λες και έχουν λευκό ποινικό μητρώο.
Σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο ο ΥΠΟΤΡΟΠΟΣ, κινδυνεύει με βαρύτατες ποινές και αυτό τον υποχρεώνει να αποσυρθεί από την δράση του. Ακόμα και μια κλήση για παράνομο παρκάρισμα τον οδηγεί στη φυλακή.
Εδώ, πώς θα βοηθηθούν τα Πανεπιστήμια ώστε να οργανώσουν σωστά την καθημερινότητα τους, όταν ακόμα και αυτοί που εισέβαλαν στο γραφείο του πρύτανη, τα έκαναν γυαλιά καρφιά και τον διαπόμπευσαν, φορώντας του πινακίδα, δεν τιμωρήθηκαν για τίποτε και αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι;
Είμαι εκ πεποιθήσεως εναντίον κάθε κατασταλτικού μηχανισμού, αλλά όχι στη θέση της κρατικής βίας να βάλουμε την βία των ολίγων οργισμένων, που δεν σέβονται τίποτε απολύτως.
