Η άλλη όψη…
Χωρίζοντας τους Έλληνες σε “δικούς τους” και “άλλους”
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ένα από τα θεμελιώδη λάθη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο διαχωρισμός των Ελλήνων πολιτών σε “δικούς μας” και “στους άλλους”. Είναι μια τακτική που ακολουθούσε σταθερά η δεξιά στην Ελλάδα φακελώνοντας ανθρώπους και βάζοντάς τους στο περιθώριο, ακόμα και στις φυλακές. Δυστυχώς η ευκαιρία για μια Ελλάδα δίκαιη και ανθρώπινη χάθηκε το 1981.
Τότε, όταν το ΠΑΣΟΚ κέρδισε την εξουσία (1981) κοινή πεποίθηση ήταν ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ όλοι οι Έλληνες θα ήσαν ίσοι απέναντι στην εξουσία, η αξιοκρατία θα αφορούσε τους παντες, κάθε Έλληνας ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, θα μπορούσε να αξιολογηθεί με βάση τις δυνατότητές του, τα πτυχία του, τις γνώσεις του.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου – τον οποίο έχω ψηφίσει δυο φορές – κατέστρεψε την Ελλάδα εγκαθιστώντας ένα σκληρό κομματικό πελατειακό κράτος, που ξεπερνούσε ακόμα και την Σοβιετική Ένωση σε κρατισμό: Τίποτε δεν γινόταν αν δεν αποφάσιζε το κόμμα και σχεδόν προσωπικά ο ίδιος. Γι αυτό και φρίττω όταν ακούω το παλιό ΠΑΣΟΚ να μιλά για τα καλά χρόνια της μεταπολίτευσης. Μάλλον θα αναφέρονται αυστηρά στις δικές τους ζωές.
Έρχεται τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ και κάνει ακριβώς τα ίδια. Όχι μόνο έχει χωρίσει τους Έλληνες σε Συριζαίους και “άλλους”, όχι μόνο όποιος δεν έχει κομματική ταυτότητα είναι εκτός ζωής, αλλά – προσέξτε:
α) Στο διαδίκτυο παρακολουθούν όλα τα site για να καταγράφουν ποιοι είναι μαζί τους και ποιοί όχι. Παράλληλα έχουν στήσει ένα ολόκληρο δίκτυο εικονικών blogs και site για να μεταδίδουν τα περίφημα non paper του Μαξίμου (ψεύδη αλλά και κάποιες θέσεις γύρω από την καθημερινότητα). Το κάνουν προσβλητικά, ψευδόμενοι, υβρίζοντας κ.ο.κ.
β) Ενισχύουν με κάθε τρόπο ότι διχάζει τους Έλληνες: 70 χρόνια μετά τον εμφύλιο, κάνουν και εκδηλώσεις τύπου Μακρόνησου για να θυμίζουν σε ΑΝΥΠΟΠΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ που ποτέ δεν έζησαν τον εμφύλιο, ότι κάποτε, κάποιοι ήσαν οι “κακοί”. Οι παππούδες μας, μπορεί ο πατέρας μας ή ο θείος μας, όποιος τέλος πάντων δεν είναι “αριστερός”.
(Και γιατί το ξεκινούν από τον εμφύλιο και όχι από τους Περσικούς Πολέμους στέλνοντας διαβήματα στον Ιράν για την αλητεία του Ξέρξη να οργανώνει εκστρατείες για να καταλάβει την Ελλάδα; Είναι ξέρετε μια απορία).
Όλος αυτός ο νοηματικός παραλογισμός, αυτή η πρωτοφανής κτηνωδία να χωρίζουν τους Έλληνες με βάση έναν εμφύλιο που έχει λήξει από τον περασμένο αιώνα, γίνεται μόνο για ένα λόγο: Για να κρατηθούν στην εξουσία. Κάνοντας ότι έκανε η δεξιά των εγκλημάτων τους παρελθόντος (όχι στον ίδιο βαθμό βέβαια προς Θεού), αντί να οδηγούν την Ελλάδα στο μέλλον, της φορούν αλυσίδες για να είναι κολλημένη το παρελθόν.
Αυτό μπορούν, αυτό κάνουν. Δεν ενδιαφέρονται ούτε για την αλήθεια, ούτε για την Δημοκρατία, ούτε φυσικά για να αλλάξουν οτιδήποτε στην Ελλάδα. Όμως οι καιροί έχουν αλλάξει. Και η τιμωρία τους θα έρθει όσο κι αν αυτοί παρακολουθούν, χωρίζουν, αδικούν.
Δεν υπάρχει περίπτωση η ευτέλεια και η κατάντια να επικρατήσουν για πολύ. Είναι και ζήτημα αριθμητικής: Αυτοί που υποφέρουν από την παρωδία μια τέτοιας διακυβέρνησης είναι περισσότεροι.
