Η άλλη όψη…
Γράφει στο κούτελό μας ότι είμαστε κρετίνοι;
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας
Το λέγαμε πιτσιρικάδες, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα το έλεγα χρόνια μετά. Γράφει πουθενά στο κούτελο μας, ότι είμαστε εντελώς ηλίθιοι; Η ψήφος των Ελλήνων εξωτερικού έχει το εξής νόημα: Ένας νέος που κάνει το master του στο Λέστερ της Αγγλίας, που η οικογένεια του είναι στην Ελλάδα και που είναι γραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους, να μπορεί να ψηφίσει στις εκλογές από το Λέστερ ΜΕ ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟ.
Να μην χρειαστεί δηλαδή να πάρει το αεροπλάνο και να έρθει στην Ελλάδα, αλλά ούτε και να κάνει 400 χιλιόμετρα να πάει στο Λονδίνο (κι άλλα τόσα για να γυρίσει) για να ψηφίσει στο Προξενείο.
Έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και τι μας λέει; Ότι ο νέος αυτός δεν είναι ακριβώς Έλληνας, είναι απόδημος, δηλαδή ένας πολίτης ακαθορίστου εθνικότητας. και τι προτείνει; Αν ψηφίσει (στο Προξενείο κάνοντας τα 800 χιλιόμετρα πέρα – δώθε):
α) Να μην προσμετράτε η ψήφος του στο εκλογικό αποτέλεσμα της… μητέρας πατρίδας.
β) Να εκλέγει έναν βουλευτή Ευρώπης (ή έναν Αμερικής, έναν Ωκεανίας – τέσσερις σε όλο τον κόσμο) οι οποίοι δεν θα είναι μέλη της ελληνικής Βουλής αλλά θα περιφέρονται άγνωστο που, θα το δούμε!
Πού τις λένε αυτές τις χυδαιότητες; Μας περνούν για εντελώς κρετίνους, για πνευματικά ανάπηρους; Δεν μπορούν οι άνθρωποι αυτοί, όταν δεν έχουν τι να πουν απλώς ΝΑ ΣΙΩΠΟΥΝ;
Αυτός ο παραλογισμός, το παιδί μου που σπουδάζει προσωρινά στο εξωτερικό να το εξοστρακίζουν, οι εργαζόμενοι που ζουν μεταξύ Ελλάδας και εξωτερικού, όσοι σε εκλογές βρεθούν αναγκαστικά σε μια ξένη χώρα, ΝΑ ΜΗΝ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ούτε με επιστολική ψήφο (όπως ψηφίζουν εκατομμύρια Αμερικανοί) είναι ύβρις κατά των προσώπων μας.
Όσοι το σκέφτηκαν και ακόμη χειρότερα όσοι προσπαθούν να μας πείσουν, μας προσβάλλουν έναν – έναν προσωπικά, τραυματίζουν τη Δημοκρατία, είναι επικίνδυνοι για την δημόσια ζωή. Εμφανίζουν τον αποκλεισμό ως δήθεν συμμετοχή, ντροπή τους και πάλι ντροπή τους.
