Η 17η Μάρτη για τα ιερά και όσια του Έθνους και της Πατρίδος
Του Γρηγόρη Τριανταφυλλόπουλου, Προέδρου της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερήσιων Επαρχιακών Εφημερίδων (eihee56@gmail.com)
Ημέρα μνήμης τιμής και δόξας, αλλά και… περισυλλογής είναι η 17η του Μάρτη. Σαν σήμερα στις 17 Μαρτίου του 1821 στην Αγία Λαύρα ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ορκίζει καπεταναίους προκρίτους και τους αντρειωμένους της γενιάς του για την έναρξη της Επανάστασης!
Λίγα χρόνια μετά -17 για την ακρίβεια- το 1838 Κράτος, Εκκλησία και ζώντες οπλαρχηγοί αποφασίζουν να συμπυκνώσουν όλα τα επιμέρους τοπικά γεγονότα σε μια ημερομηνία, την 25η Μαρτίου ως ημέρα της έναρξης της Επανάστασης με διάταγμα που υπογράφει ο Όθωνας!
Το αληθές είναι ότι σύμφωνα με όσα επικυρώθηκαν στη Βοστίτσα (σημερινό Αίγιο) στις 26 με 29 Ιανουαρίου, η ημέρα του Ευαγγελισμού θα ήταν ο γενικός ξεσηκωμός όπως το είχε διαμηνύσει ο Υψηλάντης μέσω του Παπαφλέσσα, τα γεγονότα όμως τους πρόλαβαν και η σπίθα άναψε από τις 14 του Μάρτη στο Αγρίδι (στην ορεινή Αιγιάλεια). Πράγματι στις 17 Μαρτίου 1821 σαν σήμερα την ημέρα του Πολιούχου των Καλαβρύτων στην Αγία Λαύρα όπου είχε δωριθεί από το 1398 από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγο η Τίμια Κάρα του Αγίου Αλέξιου, γίνεται το γεγονός της ορκωμοσίας!
Ακολουθεί η πρώτη απελευθέρωση πόλης, αυτής του Αιγίου στις 21 Μαρτίου, της πρώτης πόλης που απελευθερώθηκε από τον ζυγό. Προφανώς δικαίως εορτάζονται και τιμώνται αντίστοιχα γεγονότα όπου ζούσαν Έλληνες, ξεχωρίζω την Ορκωμοσία στην Αρεόπολη από 200 Μανιάτες όπου οδηγεί και στην απελευθέρωση της Καλαμάτας –αλλά και τις ένοπλες συγκρούσεις του Υψηλάντη στις 17 Μαρτίου όπου υψώνει τη σημαία στο Βουκουρέστι αντιμετωπίζοντας τον στρατό τριών πασάδων. Είχε ήδη διαβεί το κατώφλι της Αθανασίας… όταν διερχόμενος τον Προύθο (τα γεωγραφικά σύνορα μεταξύ Ρωσίας και Μολδαβίας) στις 22 Φεβρουαρίου εκδίδει την προκήρυξη της Ανεξαρτησίας, υψώνοντας την σημαία της Επανάστασης!
Τα φώτα της εποχής όμως –και δικαίως- μέσα από τον ευρωπαϊκό Τύπο επικεντρώνονται στα γεγονότα της Αχαΐας που πρωτοστατεί στην ελληνική Επανάσταση και μέχρι σήμερα η ιστορική μνήμη αντί να ενισχύεται και να δυναμώνει, βάλλεται και απαξιώνεται συνειδητά με ευθύνη του σύγχρονου πολιτικού συστήματος που όσο περνούν τα χρόνια ενοχοποιεί κάθε τι πατριωτικό αφήνοντας το να σβήσει, αφαιρώντας ύλη από τα σχολικά βιβλία για την Επανάσταση!
Ευθύνη δική μας είναι πλέον με τις προκλήσεις των καιρών να ενδυναμώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις την ιστορική αλήθεια, το νόημα της ελληνικής Επανάστασης που έγινε για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία, όπως την όρισαν αυτοί που έχυσαν το αίμα τους για να μην είμαστε σήμερα άλλη μια περιφέρεια του τουρκικού κράτους…
Ασφαλώς και με θλίβει ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που γαλουχούνται με τον «ραγιαδισμό» και παθαίνουν αναφυλαξία στην ιστορική μνήμη που διδάσκει ιδανικά που θα απειλούν πάντα κάθε βρώμικο σύστημα εξουσίας…
Αν η λύση σήμερα για την ελληνική κοινωνία είναι η μόνιμη επίκληση του ιδεώδους της ελληνικής Επανάστασης προφανώς δεν θα το απαντήσω… Είμαι βέβαιος όμως ότι κάνει μόνο καλό στην διαμόρφωση της ελληνικής εθνικής συνείδησης, που τόσο έχουν ανάγκη οι ερχόμενες γενιές που θα κληθούν να υπερασπιστούν τα Ιερά και Όσια της Πατρίδος και του Έθνους… Και νιώθω πραγματικά περήφανος που ο Τύπος και δη ο επαρχιακός ή περιφερειακός όπως μάθαμε να τον λέμε, έχει μια ξεχωριστή αποστολή στη διατήρηση της εθνικής συλλογικής μνήμης κι έπαιξε καταλυτικό ρόλο από την Επανάσταση μέχρι σήμερα στη διαμόρφωση του νεοελληνικού Κράτους. Πρωτίστως όμως το ζήτημα είναι θέμα… Παιδείας!
«Το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθινό» έγραψε ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός.
