Μια γαστριμαργική σύναξη και όχι μόνο…
Ένα μεσημέρι στου…Ξηρότοπου τα μέρη. Τρώγοντας προβατίνα στα 727 μέτρα με καλή παρέα!
Όχι, δεν ήταν συνεστίαση… Ήταν μια πρόσκληση απλή σε ένα τραπέζι , έτσι στα πρόχειρα, με ψητή προβατίνα πάντως στο τραπέζι και καλό κρασί… Όλοι ανταποκρίθηκαν και το «τραπέζι» αποδείχτηκε ότι ήταν το πρόσχημα, αφού εξελίχθηκε σε γεγονός κοινωνικό με αλληλογνωριμία, ανταλλαγή ιδεών και ειδήσεων μεταξύ επίλεκτων εκπροσώπων από πολλά επαγγέλματα και ιδιότητες
«Ένα μεσημέρι στης Ακρόπολης τα μέρη»… Παραφράζοντας το γνωστό στίχο του Νίκου Γκάτσου (Δίσκος του 1966 με τίτλο «Στου Όθωνα τα χρόνια», μουσική Σταύρος Ξαρχάκος) σε «Ένα μεσημέρι στου…Ξηρότοπου τα μέρη» αποδίδεται με τον καλύτερο τρόπο-τουλάχιστον χρονικά- η σύναξη ένα μεσημέρι Σαββάτου στο γραφικό χωριό του Δήμου Σερρών, τον Ξηρότοπο. Φαινομενικά στόχευση της ομήγυρης το…τσάκισμα της νοστιμότατης προβατίνας, που απλώθηκε στο τραπέζι της ταβέρνας-καφενείου του Γανίκα. Αλλά στην πραγματικότητα η ανταλλαγή απόψεων, σκέψεων, ιδεών μεταξύ ατόμων που δε βρίσκονται καθημερινά. Τη συγκολλητική ουσία αποτέλεσε ο Δημήτρης (Τάκης) Σωτηριάδης (αυτοδιοικητικός παράγοντας στο παρελθόν), πάντα αεικίνητος, ευρηματικός, δημιουργικός.
Στα 727 μέτρα υψόμετρο, λοιπόν, του Ξηρότοπου βρέθηκε ένα μεσημέρι Σαββάτου μια «δυνατή» παρέα που απόλαυσε ένα γευστικό έδεσμα-την ψητή προβατίνα- που το επιμελήθηκε ο «μάστορας» του είδους Κωστής Σπλήνας (Ταβέρνα «Κωστής»). Στο τραπέζι που εμπλουτίστηκε με ωραίο κρασί και συνοδευτικά νόστιμα εδέσματα (σαλάτες, τυριά και όλα τα άλλα σχετικά τερψιλαρύγγια) τέθηκαν ζητήματα με θεματολογία επί παντός επιστητού (πλην της πολιτικής, επιβάλλεται να σημειωθεί). Οι συνδαιτυμόνες , ο καθένας με τα «παράσημά» του, έμπειροι άνδρες της πολιτικής, κοινωνικής, επιστημονικής, οικονομικής ζωής του τόπου μας συνεισέφεραν με τις γνώσεις τους , την εμπειρία τους, τη διάθεσή τους , το κέφι τους, τα μέγιστα στις συζητήσεις που έγιναν. Δεν έλειψε η καλλιτεχνική «πινελιά» στη σύναξη, το τραγούδι, αλλά και ο χορός. Αργά το απόγευμα του Σαββάτου οι παριστάμενοι άρχισαν να αποχωρούν, εμφανώς ικανοποιημένοι, και από το φαγητό, αλλά και από την εν γένει κατάσταση που διαμορφώθηκε. Υπόσχεση και επιθυμία τους να επαναληφθεί η σύναξη το συντομότερο δυνατό…
