Ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, ο οποίος ετέλεσε την ιερά ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου προς την υπεραγία Θεοτόκο
Σερρών Θεολόγος: «Χαίρε Μαρία, Κυρία πάντων ημών!»
Στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών, όπου φυλάσσεται το θαυματόβρυτο εικόνισμα της Θεοτόκου της « ΠΑΝΥΜΝΗΤΟΥ», χοροστάτησε την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026, στις 7:00 το απόγευμα, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, ο οποίος ετέλεσε την ιερά ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου προς την υπεραγία Θεοτόκο.
Μέγα πλήθος φιλοπάρθενων χριστιανών προσήλθε, από νωρίς το απόγευμα, στον ως είρηται ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Σερρών για να συμμετάσχει συμπροσευχητικώς στην ιερά ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου, που τελέσθηκε από τον Σεβασμιώτατο, ενώπιον του πανσέπτου, θεομητορικού θησαυρίσματος, πνευματικής και προσευχητικής αναφοράς, για την πόλη και την Εκκλησία των Σερρών, του ιερού δηλαδή, εκτυπώματος της Παναγίας της «ΠΑΝΥΜΝΗΤΟΥ», το οποίο, από του έτους 2023, κατά θαυμαστόν όντως τρόπον, ευρίσκεται αποθησαυρισμένο στον πανίερο Μητροπολιτικό Ναό των Σερρών και εορτάζει επισήμως την Παρασκευή και το Σάββατο του Ακαθίστου Ύμνου, καθώς η προσωνυμία «ΠΑΝΥΜΝΗΤΟΣ» παραπέμπει στον τελευταίο οίκο του, «Ὦ Πανύμνητε Μῆτερ…».
Η υψηλής καλλιτεχνικής αξίας μεταβυζαντινή αυτή εικόνα της Παναγίας ένθρονης Βρεφοκρατούσης πλαισιώνεται με μορφές αρχαγγέλων, αγίων και οσίων και αποτελεί έργο πολύ σημαντικού αγιογράφου των αρχών του 16ου μ.Χ. αιώνος, που ανήκει στην λεγομένη Κρητική Σχολή ζωγραφικής και πιθανότατα στο αγιογραφικό εργαστήριο του Θεοφάνους του Κρητός (1490-1559). Το έτος 2023, κατά την διάρκεια εργασιών συντηρήσεως της εικόνος, απεκαλύφθη θαυμαστώς, κάτω από επάλληλα στρώματα νεοτέρων επιζωγραφίσεων, το ιερό θεομητορικό εικόνισμα και έκτοτε ευρίσκεται μονίμως σε περίτεχνο προσκυνητάριο στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Σερρών, προς ευλογία των πιστών και ενίσχυση του λαού του Θεού στον πνευματικό του αγώνα.
Ο Σεβ. Ποιμενάρχης της Σερραϊκής Εκκλησίας κ. Θεολόγος, ολίγο προ του «Δι’ ευχών» της ιεράς ακολουθίας, αναφερόμενος στο ιστορικό πλαίσιο της πολιορκίας της Κωνσταντινουπόλεως από τους Αβάρους τοέτος 626 μ.Χ. καθώς και της θαυμαστής διασώσεως της Βασιλίδος των πόλεων από θεομητορική επέμβαση της Θεοτόκου, παρά την αριθμητική υπεροχή των υπεναντίων εχθρών, ομίλησε προς το πολυπληθές εκκλησίασμα, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Η αποψινή εορτή του Ακαθίστου Ύμνου έχει στο επίκεντρό της το πάνσεπτο πρόσωπο της υπερευλογημένης Μητέρας του Θεού του Υψίστου. Σ’ Αυτήν, την Μητέρα του Θεού και σκέπη, την ολόφωτη λαμπάδα του κόσμου, που αναβλύζει για τον κόσμο ολόκληρο, αενάως, τον γλυκερό ποταμό του θείου ελέους, αναθέτουμε πάντοτε μετά Θεόν την ζωή μας, τις ελπίδες και τις προσευχές μας. Σ’ Αυτήν προσφεύγουμε με πίστη βεβαίας παρακλήσεως στην χαρά και στην δυσκολία. Εκείνη, πάντοτε ομιλεί στις ψυχές μας, μ’ έναν ιδιαίτερο και θαυμαστό τρόπο. Από αυτό το πάναγνο και εκφραστικό θεομητορικό βλέμμα αντλούμε για την ζωή, όλοι μας, δύναμη, αντοχές, έμπνευση, κουράγιο και ελπίδα
Η παντευλόγητος Μαρία, το νοητό μεθόριο μεταξύ κτιστού και ακτίστου κόσμου, κατά τον Αγ. Γρηγόριο τον Παλαμά, η χαρά των αγγέλων και η δόξα των ανθρώπων, ο λογικός Παράδεισος και ο ηγιασμένος Ναός του Θεού του Υψίστου, μας καλεί να αγωνισθούμε να μιμηθούμε τις θείες αρετές Της, τις οποίες ως υποθήκες ζωής κατέλιπε στην κληρονομία Της, σε όλους δηλαδή εμάς τους ανθρώπους.
Η Παναγία μας θα ήθελε τα παιδιά Της να είναι ομονοούντα και ομόψυχα με κέντρο αναφοράς και εμπνεύσεως τον Σωτήρα του κόσμου, Ιησού Χριστό και το άγιο θέλημά Του. Μοναδική Της επιθυμία, η μακαρία συμβουλή και μητρική προτροπή Της, το: ‘’ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν (ὁ Κύριος), ποιήσατε’’, να είναι κανόνας και οδηγός στην ζωή μας. Υπακοή στον λόγο του Κυρίου μας, που είναι ζωή, αλήθεια, φως, σωτηρία και δύναμη για τον άνθρωπο.
Ενώπιόν μας, στις ημέρες της μεγάλης πνευματικής κρίσεως, που διερχόμεθα, τίθεται το πάντοτε ουσιαστικό, δυνατό και επίκαιρο ερώτημα: Τι κόσμο ετοιμάζουμε για τα παιδιά μας; Προς ποία κατεύθυνση τα οδηγούμε; Σε ποίο μέλλον μπορεί να προσβλέπει η ανθρωπότητα εάν τα παιδιά μας αναγκάζονται να μεγαλώνουν πρόωρα, υπό την σκιά των τραυματικών εμπειριών, που βιώνουν με την ιδική μας πολλές φορές ανοχή;
Δημιουργούνται, σήμερα, δυστυχώς και πολλαπλασιάζονται οι συνθήκες εκείνες, που γεμίζουν τις νεανικές ψυχές με θυμό και απογοήτευση για τα λάθη της κοινωνία μας συνολικώς. Μιας κοινωνίας, που προβάλλει, σήμερα, ένα μοντέλο ζωής χωρίς Θεό, χωρίς αξίες, χωρίς κανόνες και αρχές, χωρίς άρωμα ζωής και αιωνιότητος.
Διαφημίζεται, σήμερα, με όλους τους τρόπους το μοντέλο ενός κόσμου, όπου κυριαρχεί η απιστία, η υλοφροσύνη, η έκπτωση των ηθών, το στυγνό συμφέρον, το ‘’δίκαιο’’ του ισχυροτέρου, το θράσος και η ισχύς του πλούτου, η καταπάτηση αρχών και κανόνων, θείων και ανθρωπίνων, όπου τα συνεχώς ανά το πανελλήνιο αυξανόμενα φαινόμενα της νεανικής παραβατικότητος δημιουργούν παρακμιακές καταστάσεις, που μυρίζουν αγωνία, ανασφάλεια, φόβο, διάλυση.
Στον αντίποδα της θλιβερής αυτής πραγματικότητος οφείλουμε να κάνουμε την αναγκαία και λυτρωτική αυτοκριτική μας, να αγωνισθούμε, ώστε οι νέοι μας, σήμερα, να εμπνευσθούν, από την πίστη στον Θεό, το ήθος, τα ιδανικά, τις αρετές, τις υψηλές πανανθρώπινες αξίες, οι οποίες ωραιοποιούν και ιεροποιούν τον άνθρωπο. Μέσα στον κυκεώνα των πολλών προβλημάτων, τα οποία όλο και περισσότερο ογκούνται στην ζωή των ανθρώπων και των λαών, η Παναγία μας είναι το σταθερό εκείνο θεμέλιο, το φωτεινό μετέωρο, η ακατάβλητος δύναμις, από την Οποία, όλοι μας αντλούμε έμπνευση, αγιασμό και χάρη. Και μόνον το άγιο όνομά Της προφερόμενο με ευλάβεια προσφέρει μία μυστική χαρά και ανακούφιση, μία παρηγορία, μία μυστική ενατένιση προς τα άνω, ένα μεγαλείο, που δεν εκφράζεται με τα ανθρώπινα χείλη, δεν μπορεί να αποτυπωθεί με ανθρώπινα σχήματα, καθώς είναι της καρδίας βίωμα και έκφραση.
Είθε, η υπεραγία Θεοτόκος η υπέρμαχος Στρατηγός να ειρηνεύει την ταραγμένη εποχή μας και τις δοκιμαζόμενες ανθρώπινες αντοχές, από το φαρμάκι της αμαρτίας, της απιστίας και της σημερινής ηθικής και πνευματικής παρακμής και αποστασίας, που κατακλύζουν τον κόσμο μας, που δείχνει να παραπαίει κάτω από το βάρος των πολλών λαθών και ανομιών του».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Σεβασμιώτατος έστειλε εγκάρδιο μήνυμα συμπαραστάσεως και στηρίξεως στους δεινώς χειμαζομένους, από τον παραλογισμό του πολέμου λαούς της Μέσης Ανατολής, στο εμπερίστατο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το κατοικητήριον του Θεού, την Μητέρα των του Χριστού Εκκλησιών, ευχόμενος όπως, ο Άρχων της ειρήνης, Κύριός μας Ιησούς Χριστός, διά πρεσβειών της υπεραγίας Θεοτόκου, αποσοβήση ταχέως τον δεινό πειρασμό του πολέμου, στηρίξη, παρηγορήση και προστατεύση τους δοκιμαζομένους αγιοταφίτες Πατέρες και αδελφούς μας.
«Σήμερα, επίσης, με ιδιαίτερη στοργή και αδιάπτωτο σεβασμό στρέφουμε νουν και καρδίαν και προς το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, την ευσεβή πηγή του Γένους μας, την Βασιλίδα των πόλεων, όπου πριν από 1.400 χρόνια εψάλη το πρώτον ο Ακάθιστος Ύμνος με αφορμή την θαυμαστή σωτηρία της Πόλεως, από τα βαρβαρικά στίφη, που την πολιορκούσαν», ετόνισε χαρακτηριστικώς ο Σεβασμιώτατος.
Αμέσως μετά, στις 9:30 το βράδυ, στον Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών ξεκίνησε ιερά αγρυπνία, επί τη συνάξει της χαριτοβρύτου εικόνος της Παναγίας της «ΠΑΝΥΜΝΗΤΟΥ» με την πολυπληθή συμμετοχή ευλαβών χριστιανών, οι οποίοι προσήλθαν στον Οίκο του Θεού για να εκκλησιασθούν και να μεταλάβουν από το Ποτήριον της Ζωής.
