Σερρών Θεολόγος:
«Η ελευθερία σ’ αυτόν τον τόπο δεν χαρίσθηκε, αλλά κατακτήθηκε με αίμα και θυσίες»
Στον εορτάζοντα ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Σερρών, ιερούργησε την Τρίτη 25 Μαρτίου 2025, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος. Συμπροσευχητικώς παρόντες ήταν μεταξύ άλλων και ο Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Αναστάσιος Χατζηβασιλείου, η Δήμαρχος Σερραίων κ. Βαρβάρα Μητλιάγκα, Δημοτικοί και Περιφερειακοί Σύμβουλοι, καθώς και μέγα πλήθος φιλοπάρθενων χριστιανών.
Προ της απολύσεως της θείας Μυσταγωγίας, ο Σεβασμιώτατος, αφού επαίνεσε τον φιλόκαλο και φιλόπονο προϊστάμενο του ως είρηται ιερού Ναού, πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη π. Δαυΐδ Σταυρινό και τους καλούς του συνεργάτες, για το επιτελούμενο, στην ενορία αυτή, σπουδαίο πνευματικό, αγιαστικό, διδακτικό και φιλανθρωπικό έργο, ευλόγησε, κατά το έθος, τα εόρτια κόλλυβα προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου και ετέλεσε ιερό μνημόσυνο, υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως των υπέρ πίστεως και Πατρίδος αγωνισαμένων και ενδόξως πεσόντων, κατά την εθνεγερσία του 1821, κληρικών και λαϊκών ανδρών, γυναικών και παίδων.
Στην ομιλία του, ο Σεβ. Ποιμενάρχης της των Σερρών και Νιγρίτης Εκκλησίας κ. Θεολόγος, ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Καθώς εορτάζομεν σήμερον, λειτουργικώς, τον θείον Ευαγγελισμόν της Υπεραγίας Θεοτόκου, ένα θαύμα και μυστήριο μεγαλειώδες, ακατάληπτο, ανεπανάληπτο, ξένο προς την ανθρωπίνη λογική, στεκόμεθα έκθαμβοι, εκστατικοί, με αιώνιο σεβασμό και ευγνωμοσύνη, ενώπιον της ολοφώτου καθαρότητος και του μεγαλείου της σεπτής κόρης της Ναζαρέτ.
Η ελευθέρα και ολόθυμη συμμετοχή της θεόπαιδος Μαριάμ στο προαιώνιο σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου, διά της θείας Ενανθρωπήσεως, εκφράσθηκε διά της απολύτου και τελείας υπακοής Της στην πρόσκληση του Αρχαγγέλου, ο οποίος Της απεκάλυψε ‘’βουλήν προαιώνιον’’. Κατ’ αυτόν τον τρόπον η παντευλόγητος Μαρία της Ναζαρέτ αναδεικνύεται η νοητή κλίμαξ, διά της Οποίας κατέβη ο Θεός στην γη και η γέφυρα η μετάγουσα τους εκ γης προς ουρανόν.
Ο Θεός βλέποντας την απαστράπτουσα ωραιότητα και καθαρότητα της Μαρίας Την προόρισε στην θεία και άρρητη Μητρότητα. Ο θείος αρχάγγελος Γαβριήλ χαιρετίζοντας την αγία Παρθένο στη Ναζαρέτ, Την προσφώνησε αληθώς ως την ‘’Κεχαριτωμένη Μαρία’’. Είναι πράγματι η Κεχαριτωμένη, η Κυρία των Αγγέλων, η κατά χάριν Μητέρα των ανθρώπων, η πλήρης χαρίτων, το περίσεμνο κειμήλιο των αρετών, το περίλαμπρο της ευλογίας του Θεού ενδιαίτημα, η αληθής και μόνη Θεοτόκος.
Ο πανάγαθος Θεός, σεβόμενος την ελευθερία, με την οποία επροίκισε το γένος των ανθρώπων, ηθέλησε, η σωτηρία μας, να είναι προϊόν της συνέργειας της θείας αγάπης και της ελευθερίας του ανθρώπου. Ο θείος Ευαγγελισμός δεν είναι αποτέλεσμα φόβου, βίας ή απειλής, αλλά προϊόν αγάπης και ελευθερίας. Το μυστήριο αυτό, κατά τους ιερούς πατέρες της Εκκλησίας μας, προσεγγίζεται μόνον με πίστη, σεμνότητα, ταπείνωση, αγάπη, ελευθερία και σεβασμό προς Εκείνη, την Παναγία Μητέρα ολοκλήρου του κόσμου, η Οποία εφανέρωσε την ύψιστη ευγένεια της θεοπλασθείσης ανθρωπίνης φύσεως.
Ο άνθρωπος στο πανάγιο πρόσωπό Της, αξιώνεται με την παντοδύναμη χάριν του Θεού, να γεννήσει τον ίδιον τον Θεόν. Κατορθώνει να φθάσει στον ύψιστο σκοπό και προορισμό του, την κατά χάριν θέωσή του. Η Παναγία Μητέρα, ως φωτεινός οδοδείκτης δείχνει αυτόν τον ευλογημένο δρόμο και κυρίως τον τρόπο να φθάσουμε στην σωτήρια αυτήν συνάντηση με τον Δημιουργό μας, την αληθή θεοκοινωνία. Μέσα στην πάναγνη κοιλία Της ενώθηκε η θεία με την ανθρώπινη φύση και ως αληθής Θεοτόκος εγέννησε τον ίδιον τον Θεόν.
Όλοι μας γνωρίζουμε εκ πείρας το άληκτον, το αμετάπτωτον και το αμετάθετον της στοργής και της μεσιτείας Της, υπέρ των ανθρώπων, γι’ αυτό και δικαίως ονομάζεται και είναι ‘’Μητέρα’’ και ‘’Μεσίτρια’’. Η αγιότητα της Παρθένου είναι πάντοτε αναπόσπαστα συνδεδεμένη και εκπηγάζει από την κοινωνία Της, με την ακένωτο πηγή της αγιότητος, τον μονογενή Υιόν και Θεόν Της και Σωτήρα του κόσμου, ΙησούνΧριστόν».
Σε αποστροφή του λόγου του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε και στην μεγάλη εορτή της εθνικής μας παλιγγενεσίας, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων: «Διπλόν θαύμα πίστεως, ελευθερίας και σωτηρίας εορτάζομεν σήμερον.
Εορτάζει η Εκκλησία, την πνευματική και οντολογική παλιγγενεσία του ανθρωπίνου γένους. Εορτάζει η Πατρίδα μας, η Ελλάδα, η χώρα του φωτός, την ανάστασή της εκ της τέφρας, μετά από μία σκληροτάτη, πικροτάτη και τυραννικοτάτη σκλαβιά στους οθωμανούς Τούρκους. Κοινός, ένδοξος παρονομαστής και στις δύο παλιγγενεσίες, η μητέρα Εκκλησία. Το θεότευκτο εργαστήριον της σωτηρίας του ανθρώπου και η σώτειρα του ελληνικού Έθνους. Η Εκκλησία, η οποία πάντοτε ενδύεται το λέντιο της διακονίας, της θυσίας και της προσφοράς, είναι όντως η αληθής και γνησία θεραπαινίδα, όχι όμως των ανθρωπίνων επιδιώξεων και ιδιοτελειών, αλλά του μυστηρίου της σωτηρίας των ανθρώπων. Κατέκτησε τις περγαμηνές Της, όχι με κάποιον χαριστικό ή προνομιακό τρόπο, αλλά με βαρύ κάθε φορά φόρο αίματος. Η οφειλομένη τιμή δεν Της χαρίσθηκε, ούτε είναι προϊόν ευκαιριακών σκοπιμοτήτων, αλλά είναι μία κατάκτηση και μία ευθύνη, την οποία κατέκτησε με ποταμούς αιμάτων, δακρύων, θυσιαστικής προσφοράς.
Ο φιλάνθρωπος Θεός, κηδεμόνας και προστάτης του ‘Εθνους μας εσκέπασε σωστικώς και φιλοστόργως το καθημαγμένο Γένος μας και του εχάρισε την ελευθερία από την οθωμανική τυραννία. Εγνώριζαν καλώς οι οθωμανοί Τούρκοι, ότι εάν ο Έλληνας παύσει να είναι χριστιανός, πολύ σύντομα θα παύσει να είναι και Έλληνας.
Ο Έλληνας στη διαχρονικότητα του ιστορικού του βίου ευεργετείται πολλαπλώς, καταφεύγοντας στην μάνα Εκκλησία, απ’ όπου λαμβάνει ανέσπερο φως, έμπνευση, κουράγιο, ευλογία και δύναμη, ώστε να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του παρελθόντος, του παρόντος και ασφαλώς τις πολλαπλάσιες προκλήσεις, που θα έλθουν στο μέλλον.
Καλούμεθα σήμερον, λοιπόν, ως Έθνος ευεργετηθέν πλουσίως και διαρκώς, από τον Σωτήρα Χριστό και την αγία Εκκλησία Του, να είμεθα πολύ προσεκτικοί στους λόγους και τις αποφάσεις μας, συνετοί και ευγνώμονες, να αγαπούμε τη μητέρα μας Εκκλησία με την ζωή, τον αγώνα και το ηθικό μας αποτύπωμα. Οφείλουμε να μην ξεχνούμε τις ιστορικές ρίζες μας και τον πνευματικό πλούτο της φυλής μας. Χρέος μας είναι να παραμείνουμε, με βαθιά ευγνωμοσύνη, μνήμονες των πολλών και μεγάλων ευεργεσιών του αγίου Θεού στην ζωή μας, σε προσωπικό, κοινωνικό, εθνικό επίπεδο.
Καθημερινός μας αγώνας, ας είναι να σταθούμε δυνατοί, γενναίοι και ενωμένοι στις προκλήσεις, να γίνουμε αληθινοί Χριστιανοί και γνήσιοι πατριώτες, εμπνεόμενοι από την ένδοξη ιστορία μας, διδασκόμενοι από τα λάθη μας και συνεχώς αναβαπτιζόμενοι, εθνικώς και πνευματικώς στην αγία κολυμβήθρα της ορθοδόξου πίστεώς μας, της πολιτιστικής και εθνικής μας κληρονομιάς.
Χρόνια πολλά στην ένδοξη Πατρίδα μας, την Ελλάδα! Χρόνια ευλογημένα συνέλληνες και πανέλληνες, Σερραίες και Σερραίοι!».
