Η άλλη όψη…
Ένας συρφετός κομμάτων στην Ελλάδα της καθυστέρησης
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Χρόνια πίσω, ρώτησα έναν Περιφερειάρχη να μου περιγράψει τα στραβά κι ανάποδα του κράτους της ασυναρτησίας και της καθυστέρησης.
Γελώντας μου περιέγραψε τι συνέβη στο λιμάνι του Κατάκωλου της Ηλείας: «Δεν μπορούσαν να μπουν μεγάλα πλοία γιατί ήταν ρηχό. Με κόπους και βάσανα έγινε το έργο της εμβάθυνσής του, αλλά πάλι τα πλοία δεν μπορούσαν να μπουν»
– «Γιατί αυτό;»,ρώτησα με αφέλεια
«Γιατί και έξω από το λιμάνι ο βυθός ήταν… ρηχός», μου απάντησε!
Κανείς δεν είχε προνοήσει να γίνει ένα ενιαίο έργο μέσα και έξω από το λιμάνι.
Τα σκαφτόμουν αυτά, βλέποντας προ εβδομάδων τουρίστες στην παραλία Μπάλου στα Χανιά, να αποβιβάζονται μέσα στην θάλασσα κρατώντας τις βαλίτσες τους ψηλά, για να βγουν στην στεριά.
Τώρα διαβάζω μια έκθεση 100 σελίδων πλοιάρχων, που αναφέρει τεράστιο αριθμό προβλημάτων και ελλείψεων σε λιμάνια στο σύνολο της χώρας, από την Αίγινα έως την Κρήτη.
Με χάρτες και φωτογραφίες οι πλοίαρχοι, που γνωρίζουν τα λιμάνια καλύτερα από τον καθένα, εντοπίζουν αδιανόητα προβλήματα και ζητούν μέτρα για την ασφάλεια όλων. Ετοιμόρροπες προβλήτες, προσκρουστήρες που έχουν φθαρεί, σίδερα που ξεπροβάλλουν από τα μπετά, ελλιπής φωτισμός, κατασκευή νέων προβλητών, βυθοκόρση της λιμενολεκάνης, (όπως στο Κατάκωλο).
Πώς να περιγράψει κανείς αυτή την Ελλάδα της μόνιμης ανεπάρκειας; Αυτή την καθυστερημένη χώρα που δεν θέλει να διορθωθεί πουθενά; Πόσες φορές να γράψει κανείς ότι έχουμε ένα συρφετό κομμάτων που αναλώνονται στην ακραία ασημαντότητα και ούτε βλέπουν ούτε ενδιαφέρονται για όσα πληγώνουν την χώρα;
Ποτέ κανείς τους δεν προτείνει τίποτε. Το μόνο που κάνουν είναι να καταγγέλλουν γενικώς και αορίστως τους απέναντι για ανικανότητα. Και άσε την Ελλάδα στον 19ο αιώνα.
