Η άλλη όψη…
Δώστε τέλος στον οχετό του διαδικτύου
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Δείτε τι προβλέπει ο νόμος περί Τύπου για τις εφημερίδες. Αν δημοσιεύσεις μια ποινικά κολάσιμη φράση κάποιου, κάθεσαι και εσύ κατηγορούμενος. Δεν ισχύει “μα εγώ έγραψα αυτό που είπε ο τάδε”. Σοβαρά; Δηλαδή μπορεί κάποιος να δώσει 300 ευρώ σε έναν γιανα πει κάποιον κλέφτη (ή κάτι χειρότερο) και μετά εσύ το αναμεταδίδεις χωρίς πρόβλημα;
Ο νόμος είναι σαφής: Το είπε. Ερεύνησες αν είναι αλήθεια; Μόνο τότε το δημοσιεύεις. Τίμιο και μπράβο. Μόνο που δεν ισχύει στο διαδίκτυο. Εκεί έχουμε το νόμο της κουκούλας. Μια φρίκη χωρίς αρχή και τέλος. Το διαδίκτυο αντί να εξελιχθεί σε έναν ποιοτικό χώρο ανταλλαγής σπουδαίων ιδεών και απόψεων, έχει καταντήσει να είναι ένας βόρβορος λάσπης, χυδαιότητας και προσβολών.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν υπάρχει νόμος που να σε προστατεύει από τους κουκουλοφόρους που καθυβρίζουν τους πάντες. Κι όμως νόμος είναι εύκολο να υπάρξει, αρκεί να εφαρμοστεί ότι και στον Τύπο. Δυο οι παράμετροι:
α) ΟΛΟΙ όσοι αναρτούν στο διαδίκτυο να έχουν δώσεις στις πλατφόρμες τα αληθινά στοιχεία τους. Πώς τα δίνουν σε Τράπεζες, στη NOVA, στο Δημόσιο, σε κάθε φορέα; Έτσι αν υποπέσουν σε ποινικά κολάσιμο σχόλιο να τον βρίσκεις αμέσως.
β) ΟΙ ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ να είναι υπόλογες αν εγκρίνουν – αναρτούν ψεύδη, όπως συμβαίνει και με τις εφημερίδες.
Το θέμα επείγει. Έχετε δει τι γράφουν κάτω από σωστές και τίμιες αναρτήσεις; Και όταν ψάχνεις να δεις ποιοι είναι δεν έχουν τίποτε περισσότερο από ένα ψεύτικο όνομα χωρίς άλλα στοιχεία. Αλλά ακόμη και πολλοί που έχουν τα ονόματα τους, λόγω της ατιμωρησίας καθυβρίζουν πεζοδρομιακά.
Το θέμα επείγει επίσης γιατί τα κόμματα με τρολ συμβάλλουν στον οχετό, άρα πρέπει να αποδοκιμαστεί αυτή η πρακτική τους. Και τέλος δεν είναι δυνατόν το ανθρώπινο πνεύμα να έχει κατανικηθεί από την ευτέλεια. Δεν πρέπει να προστατεύσουμε την ποιότητα της σκέψης;
