Η άλλη όψη…
Πώς ο Πούτιν χάνει όλες τις πρώην σοβιετικές χώρες
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας
Το 1991 το ΝΑΤΟ είχε μόλις 16 κράτη-μέλη. Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, που ήταν το αντίπαλο δέος, θα περίμενε κανείς ότι το ΝΑΤΟ θα είχε μια τυπική συνέχεια, αλλά συνέβη το αντίθετο: Τα μέλη του αυξήθηκαν σε 30 ενώ δυο ακόμη χώρες παραδοσιακά ουδέτερες, όπως Σουηδία, Φιλανδία θέλουν να ενταχθούν.
Ποια είναι η αιτία που η ένταξη στο ΝΑΤΟ είχε νόημα; Ο φόβος για μια νέα επικίνδυνη Ρωσία, ένας φόβος που επαληθεύτηκε. Στο ΝΑΤΟ εντάχθηκαν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν πρώην χώρες της ΕΣΣΔ για να αποφύγουν ένα μέλλον εξάρτησης που το είχαν υποστεί και δεν ήθελαν να το ξαναζήσουν.
Και δεν είναι μόνο προς το ΝΑΤΟ η φυγή. Ουκρανία και Μολδαβία έκαναν αίτημα να μπουν στην ΕΕ. Καζακστάν και Αρμενία συνάπτουν σχέσεις με χώρες που η Ρωσία… αντιπαθεί.
Όλες οι πρώην σοβιετικές χώρες θεωρούν πλέον την Ρωσία τοξική και επιζήμια. Σε πολλές περιπτώσεις ηγέτες τους διαφωνούν ανοικτά, όπως ο Τοκάγιεφ του Καζακστάν που βάφτισε λάθος τον πόλεμο, έχει δεχθεί χιλιάδες Ρώσους που το έσκασαν κ.ο.κ. Μάλιστα η Ρωσία διακόπτει συχνά τις ροές φυσικού αερίου σε αντίποινα.
Το θέμα αναλύει το Bloomperg που εξηγεί ότι αξιωματούχοι από πρώην σοβιετικά κράτη στην κεντρική Ασία και τον Καύκασο λένε, σύμφωνα με αναλυτικό ρεπορτάζ, ότι ο πόλεμος ώθησε τις κυβερνήσεις τους να αναζητήσουν τρόπους για να μειώσουν την εξάρτηση από τη Μόσχα στρεφόμενες σε άλλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της Μέσης Ανατολής.
