Η άλλη όψη…
Η Ευρώπη να στήσει το δικό της Twitter
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Είναι αλήθεια πως η Ευρώπη ασχολήθηκε με την ευημερία της και άφησε σε τρίτους τις τύχες της. Άφησε στις ΗΠΑ την στρατιωτική ισχύ και την παντοδυναμία των social media, στην Ρωσία την ενέργεια, στην Κίνα τις πρώτες ύλες ακόμη και την τεχνογνωσία για τα πάντα. Ακόμα και τον πρωτογενή τομέα τον εγκατέλειψε θεωρώντας πιο συμφέρον να αγοράζει αγροτικά προϊόντα από τρίτες χώρες από το να τα παράγει.
Η Ευρώπη τα έπραξε όλα αυτά επενδύοντας στην ειρήνη, τις καλές συνεργασίες και το αμοιβαίο συμφέρον. Κανείς δεν πρέπει να την κατηγορήσει για ανικανότητα. Μπορεί να την κατηγορήσει μόνο για αφέλεια, όσο υπάρχουν ηγέτες όπως ο Πούτιν ή ο Τραμπ.
Η Ευρώπη μπορεί ακόμα να κατηγορηθεί πως απέτυχε και στην ίδια την διαχείριση της Δημοκρατίας. Ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών της έχει στραφεί στον λαϊκισμό και τον αυταρχισμό, γιατί οι κυβερνήσεις απέτυχαν να δώσουν όραμα, να κερδίζουν την κοινή γνώμη και κυρίως να αντιμετωπίσουν φαινόμενα όπως η τυφλή μετανάστευση και η ακρίβεια.
Τα σπουδαία της Ευρώπης, όπως το κοινωνικό κράτος, η ασφάλεια, η ελευθερία έκφρασης και πολλά ακόμη, αγνοούνται πια και αυτό είναι άδικο, όμως συμβαίνει. Τώρα υπάρχει όμως η αφορμή η Ευρώπη να συνέλθει και να το κάνει με βάση τις μεγάλες της δυνάμεις. Πρέπει παντού να αναπτυχθεί και να επιβληθεί. Θα πω ένα μικρό παράδειγμα, από τα πολλά που μπορούν να γίνουν.
Τι θα συμβεί αν η Ευρώπη δημιουργήσει το δικό της twitter; Αν σε αυτό σπεύσουν ομαδικά πολιτικοί, κυβερνήσεις, δημόσιο, επιχειρήσεις, κάθε είδους φορείς, στο τέλος και πολίτες, εγκαταλείποντας το “Χ” του Μασκ; Η Ευρώπη είναι 550 εκατομμύρια συν άλλο 1,5 δισεκατομμύριο απανταχού στην Γη. Θα συμβεί ό,τι συνέβη και με το ευρώ, που είναι σταθερά ένα νόμισμα πανίσχυρο (ενώ προέβλεπαν ότι θα καταργηθεί).
Το “X” του Ίλον Μασκ θα έχανε αμέσως το 50% της αξίας του, δηλαδή δεκάδες δισ. δολάρια. Το ευρω-twitter θα υπερασπιζόταν την αλήθεια και θα μείωνε την άκρατη ψευδολογία που οργανώνεται στις ΗΠΑ. Και θα ήταν ένας πρόσθετος πλούτος για όλους μας.
Η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι θεατής, μόνο πρωταγωνιστής. Ας ξεκινήσει τη νέα της πορεία όσο ο Τραμπ -όπως έχω εξηγήσει- σε λιγότερο από 4 χρόνια φεύγει για πάντα. Ο χρόνος του, μέχρι να φύγει, που μειώνεται καθημερινά, ας αξιοποιηθεί.
