Η άλλη όψη…
Η οπαδική βία δεν μαζεύεται ούτε με ποινές ισοβίων
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Στις ΗΠΑ υπάρχει η θανατική ποινή αλλά αυτό δεν εμποδίζει η χώρα να είναι στις τρεις πιο επικίνδυνες του πλανήτη με τις τυφλές δολοφονίες να είναι κάτι το συνηθισμένο.
Στην Ελλάδα, είχαμε αυστηροποίηση του νόμου για τους χούλιγκανς. Επτά νέα παιδιά τιμωρήθηκαν με ισόβια συν 20 χρόνια για την δολοφονία ενός αγνώστου τους παιδιού, του Άλκη Καμπανού. Συνετίστηκαν οι χούλιγκανς; Όχι Τον περασμένο Μάρτιο, σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της Αθήνας, έξω από το Εφετείο Αθηνών, μια ομάδα χούλιγκαν του Παναθηναϊκού ξυλοκόπησε και μαχαίρωσε στο μηρό έναν οπαδό του Ολυμπιακού.
Το θύμα ήταν εκεί, γιατί είχε εμπλοκή σε επεισόδια που είχαν σημειωθεί μεταξύ οπαδών των δύο ομάδων το 2021 στη Μαλακάσα, κατά τη διάρκεια των οποίων είχαν πυρποληθεί και δύο αυτοκίνητα.
Ήταν ένα από τα δεκάδες περιστατικά που καταγράφονται κάθε τόσο στην χώρα μας και έχουν κοινά χαρακτηριστικά: Πολλοί δέρνουν τους λίγους, μαχαιρώνουν με ευκολία και από τύχη δεν δολοφονούν ή δολοφονούν, τους αρκεί να φοράνε μια φανέλα αντίπαλης ομάδας.
Η βία είναι πια συμπεριφορά, δεν έχει πραγματικό νόημα και ουσία. Την ασκούν για να νιώθουν ζωντανοί; Δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως ούτε τα ισόβια θα συνετίζουν τους επίδοξους μελλοντικούς δολοφόνους που κυκλοφορούν ελεύθεροι, μέχρι να αφαιρέσουν την ζωή ενός αγνώστου, που δεν τους έβλαψε πουθενά.
