Η άλλη όψη…
H χυδαιότητα στο Διαδίκτυο
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Η χυδαιότητα στο διαδίκτυο έχει ξεφύγει. Έχει πάρει τέτοια έκταση ώστε να έχει ακυρωθεί πλέονη χρήση του, ως ένα πεδίο ανταλλαγής απόψεων, ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης, χρήσιμος και εποικοδομητικός για γόνιμο και ουσιαστικό διάλογο, μεταξύ των χρηστών του. Η πλειοψηφία των σχολίων είναι ακραίες πεζοδρομιακές ύβρεις του κοινού ποινικού δικαίου, και άκρως προσβλητικές.
Κάθε προσπάθεια να διατυπωθεί μια φράση με υψηλό περιεχόμενο, μια μεγάλη αλήθεια, δεν έχει νόημα. Από κάτω θα λιθοβοληθεί χωρίς έλεος. Και δεν μιλάμε μόνο για εμετικές φρασούλες. Οι haters του διαδικτύου κατασυκοφαντούν με ψεύτικα βιντεάκια, μακέτες, στημένες δήθεν αληθινές πληροφορίες. Κι από κοντά οργανωμένα troll που καθοδηγούνται ακόμα και από κόμματα.
Η μεγάλη κοινωνική ζημιά που προκαλεί πλέον το διαδίκτυο της ευτέλειας, δεν περιορίζεται μόνο στις διαπροσωπικές σχέσεις. Έχει επεκταθεί στην ίδια τη δημόσια ζωή, την οποία την επηρεάζει, επιβάλλοντας την καθημερινή ατζέντα. Με βάση το χυδαίο διαδίκτυο, γίνονται οι δημόσιες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις, παραμερίζοντας από τον απλό πολίτη, τα ουσιώδη που θα έπρεπε να τον απασχολούν.
Όμως, αυτή η διαδικτυακή χυδαιότητα έχει πάρει διαστάσεις πληγής για την ίδια τη δημοκρατία. Και είναι και οι πολιτικοί που την υπηρετούν. Όχι μόνο δεν την περιορίζουν, δεν την απομονώνουν, αλλά μπαίνουν στο περιβάλλον της, αναπαράγοντας την λογική της απαξίωσης των πάντων. Είπαμε: Υπάρχουν και τα δικά τους troll.
Είναι φανερό ότι κάτι πρέπει να γίνει. Αυτή η ελευθερία της βωμολοχίας και των ταπεινωτικών σχολίων, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Και μια λύση είναι να ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΟΥΝ οι υβριστικές και ποινικά κολάσιμες αναρτήσεις ιστοσελίδων, bloggers και λοιπών, των social media.
Βλέπετε υποτίθεται ότι κάθε υβριστική ανάρτηση εγκρίνεται από την ιστοσελίδα ή τον φορέα, άρα είναι αυτοί που προωθούν και επιβραβεύουν το χυδαίο.
Αν δεν απαγορευτούν, τότε ένας ανεξάρτητος φορέας ας αξιολογεί τις αναρτήσεις και ας επιβάλλει βαρύτατα πρόστιμα, ώστε το φαινόμενο να διακοπεί. Μπορεί μια εφημερίδα να δημοσιεύει ύβρεις; Θα επέμβει ο εισαγγελέας. Στο διαδίκτυο γιατί;
Θα τολμήσουμε, λοιπόν; Ή όλα θα γίνονται χειρότερα στην καθημερινότητά μας;
