Η άλλη όψη…
Ξέρουμε τα προβλήματα, ανίκανοι να τα διορθώνουμε
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Από την μια συχνά βρέχει καταρρακτωδώς οπότε αναρωτιέσαι αν είναι αλήθεια ότι θα ξεμείνουμε από νερό (ή ότι οι επόμενοι πόλεμοι θα είναι για το νερό). Από την άλλη βλέπεις λίμνες να χάνουν τα νερά τους, ποτάμια να ξεραίνονται, σε πολλά σημεία η γη να είναι εντελώς άνυδρη. Τι ακριβώς συμβαίνει;
Απαντήσεις βρίσκουμε σε μια μελέτη που έγινε από την Deloitte και αφορά τόσο την ύδρευση (20% της κατανάλωσης) όσο και την άρδευση (80% της κατανάλωσης) στην Ελλάδα. Τρεις οι επισημάνσεις:
– Παρά τη σημαντική μείωση στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, οι απολήψεις υδάτων για άρδευση δεν έχουν μειωθεί σημαντικά, λόγω των μεγαλύτερων αναγκών σε νερό ανά καλλιέργεια, των μεγάλων απωλειών των δικτύων και της καλλιέργειας διαφορετικών ποικιλιών με μεγαλύτερες ανάγκες σε νερό..
– H τουριστική κίνηση θα ενταθεί ακόμη περισσότερο τα επόμενα χρόνια, συνεπώς θα καταναλώνεται περισσότερο νερό, ιδιαίτερα σε περιοχές με αυξημένες τουριστικές ροές.
– Η αύξηση της θερμοκρασίας οδηγεί σε σημαντική αύξηση της κατανάλωσης νερού, ενώ παράλληλα η στάθμη των ταμιευτήρων μειώνεται λόγω των λιγότερων βροχοπτώσεων.
Από την μελέτη ας κρατήσουμε μια βασική αιτία που παρατηρείται στα πάντα στην Ελλάδα: Όλες οι υποδομές της είναι δεκαετίες πίσω και αυτό έχει και οικονομικό κόστος, αλλά και πληθώρα απωλειών. Εδώ χάνουμε το νερό. Στην Ελλάδα έχουμε μελέτες που μας λένε αλήθειες, στην πράξη όμως δεν διορθώνουμε και πολλά. Και το κάθε πρόβλημα συνεχίζει να εξαπλώνεται.
Υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα παραδείγματα: Νομοί χωρίς δρόμους, νησιά χωρίς πλωτά ασθενοφόρα, μια νησιώτικη χώρα ακόμα χωρίς υδροπλάνα (κάθε χρόνο “ξεκινούν” πτήσεις), λιμάνια που είναι επικίνδυνα για τα σύγχρονα πλοία, τρένα πιο αργά από τον 19ο αιώνα κ.ο.κ. Για όλα ξέρουν την αληθινή τους κατάσταση, τίποτα δεν μπορούν να διορθώσουν.
