Η άλλη όψη…
Ο Πούτιν χάνει τον πόλεμο, μόνο ο Τραμπ δεν το βλέπει
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
O Guardian, σε μια σημαντική ανάλυση του, χαρακτηρίζει τον Πούτιν ως έναν ηγέτη που «καταστρέφει συστηματικά τη χώρα του», σημειώνοντας πως ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι μια «οικονομική, χρηματοπιστωτική, γεωπολιτική και ανθρώπινη καταστροφή» για τη Ρωσία που επιδεινώνεται καθημερινά. Η ανάλυση εξηγεί:
Έσοδα και Ύφεση: Τα έσοδα της Ρωσίας από πετρέλαιο και φυσικό αέριο –το 50% των κρατικών εσόδων– έχουν μειωθεί κατά 27% σε ετήσια βάση, με την ύφεση να διαφαίνεται.
Πληθωρισμός και Χρέος: Ο πληθωρισμός έχει φτάσει στο 8%, τα επιτόκια ξεπερνούν το 16%, ενώ περισσότερο από το ήμισυ του κρατικού ταμείου κυρίαρχου πλούτου έχει σπαταληθεί από το 2022.
Πόλεμος και Φόροι: «Το κόστος εισαγωγής στρατηγικών αγαθών έχει αυξηθεί κατά 122%, και οι φόροι κατανάλωσης εκτοξεύονται, όλα για να χρηματοδοτηθεί ο πόλεμος του Πούτιν». Ακόμη και η τιμή της βότκας είναι αυξημένη κατά 5%.
Αντίποινα Ουκρανίας: Η Ουκρανία πλήττει τακτικά ενεργειακές εγκαταστάσεις βαθιά μέσα στη Ρωσία (όπως τα πλήγματα σε δεξαμενόπλοια στη Μαύρη Θάλασσα) προκαλώντας «πανικό και ελλείψεις καυσίμων».
Παρά τους ισχυρισμούς για επιτυχίες στο πεδίο της μάχης, ο Πούτιν απέτυχε να υποτάξει την Ουκρανία, μια αποτυχία που περιγράφεται με «σοκαριστικά ρωσικά στοιχεία απωλειών»: περίπου ένα εκατομμύριο στρατιώτες συνολικά έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί.
Ο Πουτιν στέλνει στο μέτωπο δήθεν εθελοντές από φτωχές περιοχές, των οποίων το μέσο προσδόκιμο ζωής στην πρώτη γραμμή είναι 12 ημέρες.
Ο Τίνσαλ που υπογράφει την ανάλυση στον Guardian, καλεί την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ να παρέμβουν αποφασιστικά με:
Περισσότερα όπλα για την Ουκρανία.
Δάνεια αποκατάστασης χρησιμοποιώντας τα κατασχεθέντα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία.
Πλήρως επιβεβλημένες ενεργειακές κυρώσεις.
«Μια πιο ενωμένη αποφασιστικότητα για να συμβάλουν στον τερματισμό της εποχής του τρόμου του Πούτιν».
(Αν αυτά είχαν γίνει από τον Τραμπ, ο πόλεμος θα είχε τελειώσει, χιλιάδες ζωές θα είχαν σωθεί).
Ο Τίσνταλ καταλήγει με την εκτίμηση ότι «το ρωσικό έθνος είναι πολύ μεγάλο για να καταρρεύσει» και «δεν μπορεί να νικηθεί». Ωστόσο, ο Πούτιν μπορεί. «Χάνει, δεν κερδίζει. Και αργά ή γρήγορα, αυτή η ίδια αιώνια Ρωσία της οποίας το όνομα δοξάζει, θα τον μασήσει και θα τον φτύσει».
