Η άλλη όψη…
Τα μεγάλα φαντάζουν αδύνατον να αλλάξουν
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Μια τίμια αποτίμηση του σχεδόν εξαετούς έργου της κυβέρνησης θα πρέπει να περιγράφει πολλά θετικά που έχει ψηφίσει, εφαρμόσει και κυρίως να σταθεί στην νοοτροπία της να μην ψεύδεται και να μην αιφνιδιάζει για κομματικό όφελος. Για παράδειγμα όταν ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 είναι ειλικρινής. Τότε θα γίνουν. Επί των ημερών του, έχει παρέλθει η εποχή που Σάββατο διέψευδαν και Δευτέρα προκήρυτταν εκλογές με καθαρά κομματικά κριτήρια.
Υπάρχουν πολλά θετικά που μπορεί κανείς να μνημονεύσει αλλά δυστυχώς υπάρχουν και πολλά αρνητικά και αυτά είναι τα σοβαρότερα. Υπό μια έννοια, όλα όσα κρατούν την χώρα καθηλωμένη ισχύουν απολύτως, τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Η Ελλάδα παραμένει σε μεγάλο βαθμό μια χώρα ΜΗ κυβερνήσιμη και αυτό έχει χτιστεί επί δεκαετίες μέσα από το σκληρό κομματικό κράτος που βολεύει ημέτερους και έχει το ταμείο, την φαυλοκρατία του πολιτικού συστήματος, το κράτος των δημοσίων υπαλλήλων που φρενάρουν τα πάντα και πολλά ακόμη.
Έτσι, αν και έχουμε ήδη “σπαταλήσει” το 1/4 του 21ου αιώνα, ούτε αυτή η κυβέρνηση έχει καταφέρει να διαγράψει ή έστω να περιορίσει παθογένειες που θυμίζουν τριτοκοσμική χώρα χωρίς πραγματικούς κανόνες. Για παράδειγμα:
– Το Σύνταγμα της χώρας που ήταν σπουδαίο όταν το θέσπισε ο Καραμανλής, σήμερα δίδει αδιανόητες εξουσίες στον εκάστοτε πρωθυπουργό που είναι ο μόνος που δεν ελέγχεται και που αποφασίζει για τα πάντα χωρίς να ρωτά κανέναν. Αυτό δεν είναι δημοκρατία.
– Όποιος βρίσκεται στο Μαξίμου, ελέγχει διανέμει μέχρι και το τελευταίο ευρώ στο κρατικό χρήμα. Το κατευθύνει σε οργανωμένα συμφέροντα, σε φιλικά ΜΜΕ, δεν υπάρχει ίχνος διαφάνειας, μέχρι και τον τελευταίο νομό.
– Η γραφειοκρατία είναι εξοργιστική. Σκεφθείτε ότι επί χρόνια δεν μπορούν να τοποθετήσουν 1.300 κάμερες στους δρόμους, ώστε να μειωθούν οι εκατοντάδες νεκροί των τροχαίων. Χάνονται ζωές γιατί αυτοί χάνονται στις διαδικασίες.
– Σημαντικοί παράμετροι όπως το είδος της εκπαίδευσης, η επιστροφή των νέων στην γεμάτη πλούτο περιφέρεια, τα νησιά που θα έπρεπε να έχουν ζωντανέψει ξανά, η στρατιωτική θητεία που δεν μπορεί να είναι τόσο γελοία και άχρηστη και πάρα πολλά ακόμη, είναι πάντοτε σε τέλμα.
Με λίγα λόγια, ΟΛΑ όσα κρατούν την Ελλάδα σε καθυστέρηση (κυρίως η φαυλότητα και η βαρβαρότητα του κομματισμού από όλους…) είναι πάντοτε εδώ. Η Ελλάδα δεν αλλάζει ούτε με αυτή την κυβέρνηση. Και δεν αλλάζει γιατί είναι πολύ πιθανό να μην μπορεί Το τέρας που έχτισαν επί δεκαετίες οι πολιτικοί, είναι πια δυνατότερο από αυτούς.
Έρχεται λοιπόν το 2025 χωρίς να ελπίζουμε στα μεγάλα. Ας δούμε τι μπορεί να γίνει με τα μικρά.
