Η άλλη όψη…
Τα Σχολεία στη Φινλανδία (και η Ελλάδα του τίποτα)
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Την εκπομπή δεν την είδα, αλλά μου την περιέγραψαν. Ο Μάνεσης στην τηλεόραση του «Άλφα» είχε μια Ελληνίδα καθηγήτρια Μαθηματικών που εργάζεται σε σχολείο της Φινλανδίας. Η καθηγήτρια περιέγραψε πως λειτουργεί εκεί το Σχολείο, σκορπίζοντας πικρία για την κατάσταση στην Ελλάδα. Μεταξύ άλλων είπε:
– Στην εκπαίδευση επιστρέφει το χαρτί και το μολύβι διότι το τάμπλετ φέρνει την παπαγαλία και την μειωμένη αντίληψη.
– Δεν υπάρχουν Φροντιστήρια στη χώρα. Όποιος μαθητής θελήσει πρόσθετη βοήθεια, του την προσφέρει με φροντιστήριο ο καθηγητής του Σχολείου του, ο οποίος πληρώνεται από το Δημόσιο.
– Το ωράριο στο Σχολείο τελειώνει στις 4. Μετά το παιδί έχει όλο το χρόνο δικό του, διότι μέσα στο σχολείο έχει κάνει τα πάντα.
– Στις εξετάσεις μαθηματικών οι μαθητές μπορούν να έχουν βιβλία θεωρίας ώστε να αναζητήσουν τις σωστές λύσεις.
– Όταν γίνονται καταστροφές από παιδιά καλούνται οι γονείς να τις πληρώσουν.
– Καταλήψεις γίνονται. Οι μαθητές καλούν την Αστυνομία που ορίζει σε ποιο σημείο θα διαμαρτυρηθούν.
– Για το γκράφιτι υπάρχουν ειδικοί χώροι για να εκφραστούν οι μαθητές. Τα σχολικά κτήρια είναι σε άριστη κατάσταση και πεντακάθαρα.
– Σε όλα τα σημεία του Σχολείου – εκτός από τις τουαλέτες – υπάρχουν κάμερες.
– Η βία στα Σχολεία είναι μηδενική. Στο Σχολείο της σε έξι μήνες υπήρξε μόνο ένα περιστατικό.
Όπως καταλαβαίνουμε όλοι, μια σύγκριση με το ελληνικό χάος δεν μπορεί καν να γίνει. Οι βανδαλισμοί, οι ξυλοδαρμοί, οι φοβισμένοι καθηγητές, η άλωση του σχολείου από κόμματα, η κλοπή του χρόνου των παιδιών και φυσικά το παρακμιακό ανούσιο πρόγραμμα σπουδών που δεν προσφέρει τίποτε, μπορούν να συγκριθούν με την φινλανδική καθαρότητα;
Στην Ελλάδα οι εισαγωγικές έχουν απομονώσει την πραγματική παιδεία. Μαθητές και καθηγητές δεν αξιολογούνται, οι οικογένειες πληρώνουν Φροντιστήρια για τα πάντα; Μαθήματα, ξένες γλώσσες, αθλητισμό, μουσική. Η πραγματικότητα είναι θλιβερή.
