Η άλλη όψη…
Το εσωτερικό δράμα του Λιβάνου
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Με αφορμή την διάβρωση της Μέσης Ανατολής από το Ιράν, ας δούμε λίγο προσεκτικά το δράμα του Λιβάνου, λόγω της Χεζμπολάχ. Ο Λίβανος με πληθυσμό 6 εκατ. κατοίκων, έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1943, με την αποχώρηση των Γάλλων που διοίκησαν τη χώρα από το 1914 και επηρέασαν την κουλτούρα της. Η Βηρυτός επί χρόνια ήταν το Παρίσι της Μέσης Ανατολής.
Η πλειοψηφία των πολιτών της χώρας, έχει δυτική σκέψη. Δεν θέλει την Χεζμπολάχ και όμως υποφέρει από αυτήν. Μέσα στον Λίβανο αυτή η τρομοκρατική οργάνωση είναι κράτος εν κράτει. Λειτουργεί αυτόνομα, περιφρονεί το κράτος και τους νόμους, έχει δικούς του κανόνες, είναι βαριά οπλισμένη και καθοδηγούμενη από το Ιράν, μοναδικό σκοπό έχει να πολεμά το Ισραήλ. Έτσι όμως, ο Λίβανος είναι διαρκώς σε μια εμπόλεμη κατάσταση χωρίς να μπορεί να πορευτεί με ειρήνη στο μέλλον που του αξίζει.
Η περίπτωση του Λιβάνου είναι διδακτική. Από την μια αποκαλύπτει, πώς το Ιράν ενισχύοντας με όπλα και χρήμα τρομοκράτες στις χώρες γύρω από το Ισραήλ, τις καταστρέφει. Λίβανος, Γάζα, Υεμένη υποφέρουν από αυτή την πρακτική.
Από την άλλη, και αυτό είναι σοβαρότερο, αποδεικνύεται στην πράξη, πώς μια χώρα σαν τον Λίβανο, για να εξασφαλίζει την πορεία που θέλουν οι πολίτες της, δεν μπορεί να περιμένει από τον στρατό του Ισραήλ να δώσει τη λύση. Τη λύση πρέπει να την δώσει το ίδιο το κράτος του Λιβάνου με τον δικό του στρατό και την κυβέρνησή του. Η Χεζμπολάχ θα πρέπει να αφοπλιστεί. Όσοι δεν υπακούουν να συλλαμβάνονται. Ο νόμος και η τάξη πρέπει να επιβληθούν με κάθε μέσον.
Η μισή Χεζμπολάχ θέλει να καταθέσει τα όπλα και να γίνει κανονικό κόμμα, ώστε να σταματήσει να μετρά νεκρούς και να επιστρέψει μόνιμα η ειρήνη στον Λίβανο. Οι σκληροί όμως έχουν επιβληθεί και θέλουν συμπόρευση με το Ιράν.
Ωστόσο αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να λήξει το μαρτύριο του Λιβάνου. Η Χεζμπολάχ να αφοπλιστεί οριστικά. Αυτό δεν θα το λύσει το Ισραήλ, αλλά ο ίδιος ο Λίβανος, δηλαδή η κυβέρνηση, ο στρατός του και η μισή Χεζμπολάχ που έχει δει το αδιέξοδο. Αυτοί πρέπει να επιβάλλουν τον αφοπλισμό.
Δεν είναι εύκολη μια τέτοια προσπάθεια και ο λόγος είναι ότι στο Λίβανο, όπως και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, υπάρχει πανσπερμία θρησκειών. Στο Λίβανο υπάρχουνχριστιανοί (35%), μουσουλμάνοι (60% που μάλιστα είναι Παλαιστίνιοι και Χεζμπολάχ).
Το ίδιο ισχύει και στο Ιράν. ΗΠΑ και Ισραήλ διαλύουν το καθεστώς, αλλά μόνο ο ιρανικός λαός μπορεί να αλλάξει την κατάσταση.
