Η άλλη όψη…
Ανεργία και άρνηση εργασίας Συνυπάρχουν
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Υπάρχει ανεργία σήμερα στην Ελλάδα; Όχι, δεν υπάρχει ανεργία. Υπάρχει… αεργία. Δηλαδή η επιλογή να μην εργάζεται κανείς, αν και το μπορεί. Γνωρίζω επιχειρήσεις που προφέρουν μισθό 1.500 ευρώ/μήνα, ασφάλιση και έξτρα και δεν μπορούν να βρουν υπαλλήλους. Δεν είναι ο χαμηλός μισθός, λοιπόν.
Επιπλέον, δεν μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι λείπουν χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλους τους κλάδους της αγοράς. Ποιοι είναι οι λόγοι, λοιπόν, που οι νέοι (αλλά και μεγαλύτεροι) αρνούνται να εργαστούν; Και σας το γράφω γιατί η άρνηση εργασίας έχει ως κύριο αποτέλεσμα ένα πλήθος επιχειρήσεων να περιορίζει την επίδοσή του και να εισπράττει λιγότερα. «Αν είχα 10 ακόμη υπαλλήλους θα εξυπηρετούσα άλλους 100 πελάτες», λέγει επιχειρηματίας.
Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό. Σε πολλές άλλες χώρες παρατηρείται το ίδιο. Το ονόμασαν The Great Resignation, το μεγάλο κύμα παραιτήσεων. Ένας στους πέντε έχει εγκαταλείψει τη δουλειά του το τελευταίο εξάμηνο ή σχεδιάζει να το κάνει το επόμενο.
Αυτή η κατάσταση αφορά αρκετές εταιρείες και κλάδους, εκτός από την εστίαση. Απροθυμία εργασίας βρίσκουμε από κλάδους που απαιτούν έντονη διανοητική προσπάθεια μέχρι σε εργοστάσια που ψάχνουν ανειδίκευτους. Έτσι έχουμε κάτι πρωτοφανές στην οικονομία: απροθυμία για εργασία, μαζί με υψηλή ανεργία.
Όλα ξεκίνησαν με τις γενναιόδωρες κρατικές επιχορηγήσεις για στήριξη της εργασίας τους μήνες της πανδημίας. Τα κράτη πλήρωναν αρκετούς εργαζόμενους την περίοδο που ήταν κλειστές ή ημίκλειστες οι επιχειρήσεις-εργοδότες. Από το μέτρο αυτό επωφελήθηκαν αρκετοί που αργότερα, ενώ μπορούσαν να βρουν δουλειά, προτίμησαν το επίδομα και στην συνέχεια.
Επίσης, πολλοί είδαν μέσα στην πανδημία ότι υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από την καθημερινή ρουτίνα και ξανακοίταξαν τη ζωή τους. Ο ελεύθερος χρόνος με λίγα είναι καλύτερος χωρίς χρόνο με κάπως περισσότερα.
